้ายต้องการจะแสดงออกถึงอะไรบางอย่าง
นักพรตไป๋เหลียวหน้ามองไปทางใต้ทันที สีหน้าดูแปลกไป
ปู้ชิวเซียวรับรู้ได้ถึงความหวาดกลัวที่ส่งมาจากจานฝนหมึกหางมังกร คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย
กระบี่ที่มาคือกระบี่อะไรกันแน่?
……
……
ในตอนที่ลำแสงกระบี่นั้นเพิ่งจะปรากฏขึ้นตรงขอบฟ้า หนานชวีก็ขยับแล้ว
เขาหายตัวไปจากที่เดิม
ในท้องฟ้าสีครามคล้ายมีกลุ่มควันห้ากลุ่มปรากฏขึ้นพร้อมกัน กลุ่มควันแต่ละกลุ่มอยู่ห่างกันหลายลี้
เพียงแค่พริบตา เขาก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้าที่อยู่สูงขึ้นไปอย่างมาก
เขาเองก็ไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับกระบี่นี้ตรงๆ ได้แต่มองมันแล้วหนีไป!
ไม่กี่อึดใจก่อนหน้านี้ ลำแสงกระบี่สายนั้นยังอยู่ที่ขอบฟ้า
หลังจากนั้นเพียงไม่กี่อึดใจ ลำแสงกระบี่สายนั้นก็มาถึงทะเลตะวันตกแล้ว
ท้องทะเลถูกส่องสว่าง ราวกับพระอาทิตย์ยามเช้ากำลังจะขึ้นอีกครั้ง
กลิ่นอายของกระบี่เล่มนั้นธรรมดา ไม่ถือว่าเย็นยะเยือก แล้วก็ไม่ถือว่าอ้างว้างโดดเดียว ไม่มีจิตสังหาร แล้วก็ไม่มีกลิ่นอื่น ราวกับเป็นกระบี่บินที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป เรียบง่าย จนถึงที่สุด
มีเพียงยอดคนอย่างหนานชวีและนักพรตไป๋ถึงจะรู้ว่าความ
