ะเอาชนะสำนักชิงซาน นักพรตไป๋และนักพรตถานก็ไม่มีทางที่จะออกหน้าได้
เทพกระบี่ซีไห่ดึงสายตากลับมา มองไปทางหลิ่วฉือพลางกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “ข้ามาจากทะเล”
เสียงของเขาก็ดังสะท้อนไปทั่วทั้งทะเลตะวันตกเช่นเดียวกัน
ที่นี่ก็คือทะเล
แต่ทะเลที่เขาพูดถึงย่อมไม่ใช่ทะเลแห่งนี้
เทพกระบี่ซีไห่กล่าวต่อว่า “ข้าเติบโตอยู่ในหมอกแห่งนั้นมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มร่ำเรียนเพลงกระบี่ ข้าก็ไม่เชื่อคำพูดที่ว่ากระบี่มาจากชิงซาน”
ผู้บำเพ็ญพรตของสำนักเป็นอื่นๆ พากันส่งเสียงฮือฮา
สีหน้าของปู้ชิวเซียวแปรเปลี่ยนเป็นคร่ำเคร่ง
นี่เท่ากับว่าเทพกระบี่ซีให่กำลังยอมรับประวัติความเป็นมาของตนเอง
เขาคือลูกศิษย์ของปรมาจารย์แห่งเกาะหมอก
นี่คือเรื่องที่โลกแห่งการบำเพ็ญพรตพากันคาดเดามานานแล้ว ในที่สุดวันนี้ก็ได้รับการยืนยัน
“วันนี้มากันมากมายเช่นนี้ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน”
สายตาอันเยือกเย็นของเทพกระบี่ซีไห่กวาดมองไปบนเรือที่อยู่บนท้องฟ้าเหล่านั้น
“ในที่สุดโลกนี้ก็จะได้รู้ว่าชิงซานของพวกเจ้ากับเกาะหมอกของข้า ใครกันแน่ถึงจะเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดบนวิถีกระบี่”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ เขาก็ค่อยๆ กางมือขวาออก
กระบี่หลอดล
