าหนานชวี ยื่นมือขวาออกมา
สำหรับหนานชวีแล้ว สภาวะของจิ๋งจิ่วในตอนนี้นั้นต่ำต้อยจนไม่มีค่าให้พูดถึง ดังนั้นจึงไม่ได้เหลือบมองเขาแม้แต่นิดเดียว
จนกระทั่งในเวลานี้
สายตาของหนานชวีมองไปยังใบหน้าของเขา ก่อนจะหยุดค้างอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาครูใหญ่
ศาลเจ้าบนภูเขารกร้าง เงียบสงัดเป็นอย่างยิ่ง
หนานชวีมองดูใบหน้าของเขาพลางกล่าวว่า “เป็นกระบี่ที่สมบูรณ์แบบ คล้ายเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน”
จิ๋งจิ่วมองดูเขาอย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร ยังคงยื่นมือขวาออกไป
