สู้ภายนอกหรือว่าการต่อสู้ภายใน ก็ล้วนแต่เป็นการต่อสู้
ไป๋เจ่าคล้ายเข้าใจอะไรบางอย่าง นางมองไปยังทะเลที่กว้างใหญ่ไพศาล คิดอยากจะหาตัวจิ๋งจิ่วแต่ก็หาได้พบไม่ ภายในใจรู้สึกเป็นกังวลอย่างแปลกประหลาด
“เรื่องที่พวกเราต้องทำก็คือช่วยสำนักชิงซานจดจำว่าเป้าหมายที่แท้จริงของตนเองคืออะไร ถ้าพวกเขาลืม อย่างนั้นพวกเราก็จะลงมือเอง”
นักพรตไป๋มองดูเกาะเล็กๆ ที่เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ขึ้นทุกขณะแห่งนั้นพลางกล่าว
ในขณะที่พูด เรือเมฆก็เคลื่อนที่เข้าไปหาเกาะเซ่าหมิงด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด
ในขณะเดียวกัน เรือความรู้ดุจมหานทีของเรือนอี้เหมาและผู้บำเพ็ญพรตสำนักอื่นๆ ก็พุ่งตัวเข้าไปทางด้านนั้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ไม่ว่าจะเป็นสำนักจงโจว หรือว่าเรือนอี้เหมา หรือว่าวัดกั่วเฉิง ก็ล้วนแต่ไม่มีทางปล่อยให้นักพรตไท่ผิงหนีไปได้
……
……
“อย่าให้เขานี้ไปได้”
สายตาของหลิ่วฉือดูค่อนข้างสับสน แต่น้ำเสียงกลับยังสงบเยือกเย็น
เรือกระบี่ลำใหญ่ลำหนึ่งบินไปถึงตรงหน้าเกาะเซ่าหมิง
ภายในท้องฟ้าพลันมีพายุหิมะตกลงมา น้ำทะเลจับตัวเป็นน้ำแข็งในพริบตา จากนั้นขยายตัวลงไปยังส่วนลึกใต้ท้องทะเล จนกระทั่งถึงก้นทะเล
กระบี่สามฉื่อแหวกน้ำทะเลบินกลับมา
ทันทีที่
