“เป็นเขานี่เอง”
ปู้ชิวเซียวคล้ายครุ่นคิดอะไร จากนั้นกล่าวว่า “ได้ยินว่าเขาบรรลุขั้นแหวกทะเลระดับสูงสุดตั้งนานแล้ว วันนี้ดูแล้วเหมือนจะไม่ธรรมดาจริงๆ”
เขาย่อมต้องเคยได้ยินชื่อเจ้าแห่งยอดเขาซื่อเยวี่ยของสำนักชิงซานผู้นี้ เพียงแต่ที่ผ่านมานักพรตผู้นี้ไม่ได้ทำตัวโดดเด่น หลายปีมานี้เอาแต่เก็บตัว ทั้งสองคนไม่เคยพบหน้ากัน น
เหอเว่ย และเจ้าสำนักสำนักอื่นๆ พากันพยักหน้าอย่างเงียบๆ ลูกศิษย์ธรรมดาเหล่านั้นไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน พวกเขายังคงตกอยู่ในความรู้สึกตกตะลึงและสับสน
สำนักชิงซานยังมียอดฝีมือที่น่ากลัวขนาดนี้อยู่ด้วยหรือ?
บนท้องทะเลที่อยู่ไม่ไกลมีคลื่นซัดสาดขึ้นมาอีกครั้ง
เรือกระบี่ของสำนักชิงซานลำนั้นบินลงไปใกล้ผิวน้ำ ลำแสงกระบี่ที่ปรากฏขึ้นในเวลานี้ก็น้อยลงไปมาก
ด้านล่างน้ำทะเลพลันมีเงาสีดำหลายสิบสายปรากฏขึ้นมา เงาเหล่านั้นน่าจะเป็นปีศาจทะเลที่สำนักกระบี่ซีไห่เลี้ยงเอาไว้
ลำแสงกระบี่สีแดงสายหนึ่งพุ่งทะลวงลงไปในทะเล แหวกว่ายอยู่ในน้ำทะเลด้วยความเร็วสูง ทำให้เกิดฟองอากาศและเลือดสดๆ จำนวนไม่ถ้วน จากนั้นวกกลับมา
พอจะเห็นได้ลางๆ ว่าเงาดำเหล่า