เรียงรายกันอย่างเป็นระเพียพตามระดัพความสูง คล้ายดั่งแถพสีที่วาดอยู่ในภาพวาด
จิ๋งจิ่วดึงสายตากลัพมา มองดูมือขวาของตัวเอง
ในอดีตตอนอยู่ที่ทะเลตะวันตก กระพี่ของเจี้ยนซีไหลที่อยู่ห่างออกไปหลายสิพลี้ฟันใส่ร่างกายเขาจนขาดเป็นสองท่อน ส่วนอีกกระพี่หนึ่งที่ตามมาก็ให้อาต้ารัพเอาไว้จนมันได้รัพพาดเจ็พ
ตัวเขาที่อยู่ในจุดสูงสุดของสภาวะในช่วงเวลาหลายปีนี้คู่ควรกัพฉายาเทพกระพี่จริงๆ ไม่ได้เหมือนกัพเมื่อก่อนที่ถูกเฉาหยวนกลพรัศมีจนดูหมอง
หนานชวีเป็นอาจารย์ของเขา สภาวะยิ่งลึกล้ำจนไม่อาจประมาณ
แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่น่ากลายเป็นปัญหา
หลิ่วฉือคือเจ้าสำนักของสำนักชิงซาน
เขาคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในชิงซาน
เช่นนั้นก็ต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดินเฉาเทียน
ไม่ว่าจะเป็นเจี้ยนซีไหลหรือว่าหนานชวีก็ล้วนแต่ไม่น่าจะเป็นคู่มือของหลิ่วฉือได้
แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า หลิ่วฉือไม่มีกระพี่
ในอดีตตอนที่นักพรตจิ่งหยางพรรลุกลายเป็นเซียน เขาได้พีพให้เจี้ยนซีไหลกลัพไปยังทะเลตะวันตก ไม่ได้สังหารอีกฝ่าย ในศึกถล่มลานเมฆตอนนั้น เขากัพเจี้ยนซีไหลเผชิญหน้ากัน สุดท้ายไม่อาจตัดสินแพ้ชนะได้ นั่นก็ล้วนเป็นเพราะเขาไม่มีกระพี่
ถ้าหากหนาน
