นั้น
กระบี่เล่มนั้นมีรูปร่างเรียวยาว แผ่ไอเย็นจางๆ ออกมา แค่ดูก็รู้ว่าไม่ใช่กระบี่ธรรมดา นั่นคือกระบี่พรหมจรรย์
ชิงเอ๋อร์มองดูกระบี่เล่มนั้น กล่าวอุทานว่า “กระบี่เล่มนี้ดีจริงๆ!”
นี่เรียกได้ว่าเป็นกระบี่ที่ดีที่สุดเท่าที่นางเคยเห็น เพียงแต่ด้อยกว่าจิ๋งจิ่วอยู่เล็กน้อย
แต่ตอนนี้นางไม่ชอบจิ๋งจิ่วที่เป็นคนเลว
ถงเหยียนมองดูกระบี่พรหมจรรย์ นิ่งเงียบไม่พูดอะไร
เมื่อแปดร้อยปีก่อน หนานชวี กลับมายังแผ่นดินเฉาเทียนอีกครั้ง อาศัยกระบี่พรหมจรรย์เล่มนี้สังหารยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วน อีกทั้งยังลอบโจมตีนักพรตเต้าหยวนของสำนักชิงซาน
นักพรตเต้าหยวนทำลายต้นไม้แห่งเต๋าของหนานชวี แล้วก็ยึดเอากระบี่พรหมจรรย์เอาไว้ ภายหลังไม่รู้ว่าตกไปอยู่ในวังได้อย่างไร
ฮ่องเต้ให้จินหมิงเฉิงเอากระบี่พรหมจรรย์มาให้เจ้าล่าเยวี่ย ในตอนที่เจ้าล่าเยวี่ยร่วมมือกับหลิ่วสือซุ่ยสังหารลั่วไหวหนานในเมืองกุ้ยอวิ๋น พวกนางก็ใช้กระบี่เล่มนี้
จากนั้นกระบี่เล่มนี้ก็ตกอยู่ในมือของหลิ่วสือซุ่ย ก่อนจะถูกซีหวังซุนชิงเอาไป สุดท้ายใครจะไปคิดถึงว่าฮ่องเต้ได้ทิ้งตราประทับเอาไว้บนกระบี่
เผยไป๋ฟ่าออกมาจากการเก็บตัว จากนั้นปล่อยกระบี่ออกไปโจมตีใส่ซีหวังซุน
