อร์บินออกมาจากในแขนเสื้อของเขา บินวนไปวนมาอยู่ในห้องหินที่คับแคบอย่างรวดเร็วสองสามรอบ ก่อนจะกล่าวอย่างพึงพอใจว่า “ที่นี่ปลอดภัยทีเดียว”
ถงเหยียนยังคงจ้องมองดูผนังหิน
ชิงเอ๋อร์บินกลับมานั่งลงบนไหล่ของเขา พลันกล่าวอย่างกังวลใจว่า “แต่เทพกระบี่ซีไห่แข็งแกร่งขนาดนี้ แถมดูแล้วยังละโมบโลภมาก ถ้าเกิดหลังได้เจอแล้ว เขาจะแย่งข้าไปให้ได้จ จะทำอย่างไร?”
ถงเหยียนยังคงไม่พูดอะไร จ้องมองดูผนังหินด้านหน้า
เบื้องหน้าของเขามีแผนที่ที่ไร้รูปร่างแผ่นหนึ่งปรากฏขึ้นมา
แผนที่นี้มิได้มีอยู่จริงๆ หากแต่เป็นความทรงจำที่อยู่ในหัวสมองของเขา
ตัวเขาที่เป็นอันดับสองทางวิถีหมากล้อมในใต้หล้าก็มีความจำที่ยอดเยี่ยมจนยากจะจินตนาการเช่นกัน
ซูจึเย่เป็นคนวาดแผนที่นี้ ตัวหนังสือยิบย่อยที่อยู่บนแผนที่เหล่านั้นคือข่ายพลังและกลไกต่างๆ เส้นสีแดงที่อยู่บนแผนที่เส้นนั้น ลากตรงไปยังถ้ำลับแห่งหนึ่งบนเกาะเซ่าหมิง ง
ถงเหยียนพลันถอดชุดออก เดินไปตรงหน้าผนังหินแล้วเริ่มขุดโพรง
ชิงเอ๋อร์รีบใช้มือเล็กๆ ปิดใบหน้าเอาไว้
