ึกตื่นเต้น นางมองดูเสวี่ยจีที่มีผ้าห่มห่อตัว ไม่รู้ตัวเองว่าภายในใจอยากจะให้นางตกลงหรือว่าปฏิเสธกันแน่
หลังพบตัวเสวี่ยจีภายในเขาเหลิ่งซาน จิ๋งจิ่วก็ไม่ได้แจ้งสำนักชิงซานหรือว่าทางเมืองไป๋เฉิงให้ส่งคนมาฆ่านาง หากแต่ใช้ชะตาชีวิตของเผ่าพันธุ์มนุษย์มาเดิมพัน
ต่อให้หลังจากเสวี่ยจีเติบโตเต็มที่แล้วจะมีความน่ากลัวเพียงครึ่งของราชินีแคว้นเสวี่ย แต่นางก็ยังไม่ใช่สิ่งที่โลกแห่งการบำเพ็ญพรตจะควบคุมได้อยู่ดี
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือตอนนี้นางได้มาถึงทางใต้ของแผ่นดินเฉาเทียนซึ่งเป็นพื้นที่ที่เป็นใจกลางของเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว หากจู่ๆ นางเกิดกลับคำขึ้นมา เที่ยวไล่สังหารผู้คน อย่างนั้นมันจะนำมาซึ่งหายนะที่ร้ายแรงแค่ไหน?
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ ในที่สุดเสวี่ยจีก็ส่งเสียงอิ๋งออกมาเพื่อทำการยืนยันข้อตกลงอีกครั้ง
จากตรงนี้จะเห็นได้เลยว่าโลกที่หนาวเย็นอย่างถึงที่สุดของจิ๋งจิ่วนั้นมีความดึงดูดอย่างมากสำหรับนาง
……
……
ตอนนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิ ทางตอนใต้ของแผ่นดินอากาศอบอุ่น มวลหมู่ไม้ในหมู่เขาชิงซานบานสะพรั่ง งดงามเป็นยิ่งนัก
หนานว่างนั่งพิงอยู่บนก้อนหินบนยอดเขา นิ้วมือคีบกาสุรา ดวงตาที่กรุ้มกริ่มเหลือบมองทะลุมวลหมู่ไม้ไป
