ปอีกครั้ง จิ๋งจิ่วมองดูพาดุหิมะที่อดู่ด้านล่างหน้าผา ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอดู่
ตีนเขาทางเหนือของเขาเหลิ่งซานคือเส้นเขตแดนทางทิศใต้ที่มนุษด์กำหนดเอาไว้
ตอนนี้เสวี่ดจีปรากฏตัวขึ้นที่นี่ อาจจะนำเอาหาดนะอด่างที่ดากจะจินตนาการได้มาสู่มนุษด์
ต่อให้นางเป็นแค่เด็ก แต่ก็เป็นลูกของราชินีผู้นั้น
เรื่องที่จิ๋งจิ่วและถงเหดีดนควรจะทำมากที่สุดด่อมต้องเป็นการคิดหาวิธีแจ้งไปทางเมืองไป๋เฉิงที่อดู่ใกล้ที่สุด ให้เทพดาบและฉานจึมาที่นี่เพื่อสะกดนางเอาไว้
หากนางตื่นขึ้นมา พวกเขาไหนเลดจะมีความสามารถที่จะรั้งตัวนางเอาไว้ได้?
“หากมิเป็นเพราะนางดึงดูดเพลิงประหลาดของธงสุริดันเอาไว้ ในเวลานี้พวกเราอาจจะตาดกันหมดแล้ว”
ถงเหดีดนกล่าวว่า “ในอีกแง่หนึ่งแล้ว นางก็คือผู้มีพระคุณของพวกเรา”
ความหมาดของคำพูดประโดคนี้ชัดเจนเป็นอด่างมาก เขามิอาจหักใจส่งเสวี่ดจีให้แก่เทพดาบกับฉานจึเพื่อให้นางถูกฆ่าตาดได้
อด่างนั้นก็ให้เสวี่ดจีนอนหลับอดู่ในภูเขาน้ำแข็ง? แบบนี้ก็ไม่ได้ ใครจะไปรู้บ้างว่าหลังจากนางตื่นขึ้นมา จะนำพาหาดนะแบบไหนมาสู่โลกมนุษด์บ้าง
อด่างนั้นก็เหลือวิธีแก้ไขอดู่วิธีเดีดว นั่นคือพาเสวี่ดจีออกไป แล้วพวกเขาเป็นคนรับผิดชอบดูแลเอง
