ด้านบนคือคันฉ่อง ด้านล่างคือกระบี่ รอบด้านมิได้ปิดผนึกแน่นหนาอะไรนัก แต่เปลวเพลิงที่น่ากลัวเหล่านั้นก็ยังยากที่จะมุดเข้ามาได้ ปัญหาเพียงหนึ่งเดียวก็คือโลหะนำความร้อนได้ดีอย่างมาก เพียงไม่นานถงเหยียนก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกร้อนระอุที่แผ่ขึ้นมาจากใต้เท้า
เขานึกถึงพวกมดที่อยู่บนหม้อร้อนๆ ขึ้นมาทันที จากนั้นเหยียบอากาศทะยานขึ้นไปอย่างไม่ลังเล ใช้วิชาหลบหนีฟ้าดินของสำนักจงโจวทำให้ตัวเองลอยอยู่กลางอากาศ
จิ๋งจิ่วรู้ว่านี่เป็นเพียงแค่การชะลอได้ชั่วคราวเท่านั้น กระทั่งตัวเขาก็ยังมิอาจทนอยู่ในเปลวเพลิงอันร้อนระอุของธงสุริยันได้ แล้วนับประสาอะไรกับคนอื่นและกระบี่ หากเป็นแบบนี้ต่อไป กระบี่คมจักรวาลอาจจะหลอมละลายได้ทุกเมื่อ แต่แน่นอนว่าก่อนหน้านั้นถงเหยียนจะต้องถูกเผาตายอย่างแน่นอน เขาคิดถึงเรื่องเหล่านี้ได้ตั้งแต่แรกแล้ว จึงเรียกจักจั่นเหมันต์ออกมาอย่างไม่ลังเล ก่อนจะเอามันวางไว้บนหัวของตัวเอง ขณะเดียวกันมือขวาก็คว้าจับออกไปกลางอากาศ บนพื้นมีหลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมา ดินที่ถูกเผาจำนวนมากถูกเขาเก็บไปไว้ที่อื่น
ความรู้สึกเย็นยะเยือกจนเสียดกระดูกสายหนึ่งแผ่กระจายจากด้านบนลงไปยังด้านล่าง ปกคลุมตัวของเขาไว้คล้
