ัก
เพราะประสบการณ์แปลกใหม่เหล่านี้ยังคงเป็นสิ่งที่สามารถอนุมานออกมาได้ เป็นสิ่งที่อยู่ในการคาดการณ์
วันนี้เขานอนแช่อยู่ในลาวาเป็นเวลานาน
ก่อนที่จะลงมายังใต้ดิน เขานั่งอยู่ริมทะเลสาบเป็นเวลาหนึ่งคืนเต็ม
ตอนที่อยู่ตรงบ่อผ่านฟ้าริมทะเลตะวันออกในตอนนั้น เขาก็มองลงไปยังด้านล่างเป็นเวลานาน
นั่นล้วนแต่เป็นเพราะเขากำลังลังเล
ก่อนเดินทางลงมาเขาได้คาดการณ์เอาไว้แล้วว่าด้านล่างหุบเขาจวี้หุนคงจะหากระดูกปีศาจที่เหมาะสมได้ยาก แล้วก็อาจจะมีอันตรายอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายเขาก็ยังมา
เพราะที่นี่อยู่ใกล้กับหุุบเหวลึก และอีกฝั่งหนึ่งของหุบเหวลึกก็คือดินแดนหมิง
เขาไม่อยากไปที่ราบหิมะ เพราะที่ราบหิมะอันตราย เขายิ่งไม่อยากไปดินแดนหมิง เพราะทางด้านนั้นก็อันตรายอย่างมากเช่นเดียวกัน
ตามหลักแล้ว เขาควรจะหมุนตัวแล้วเดินจากไปอย่างไม่ลังเล แต่เหตุใดในเวลานี้เขากลับยังนอนอยู่ในลาวา เหม่อมองดูเพดานสีส้มแดงที่เหมือนท้องฟ้ายามเย็น?
……
……
น้อยคนนักที่จะรู้ว่าจิ๋งจิ่วชอบอะไร
หลิ่วสือซุ่ยรู้เพียงว่าเขาชอบนอนบนเก้าอี้ไม้ไผ่ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นบนยอดเขาเทียนกวงหรือที่วัดกั่วเฉิง เขาก็ไม่ลืมที่จะปลูกต้นไผ่เอาไว้ เพื่อจะได้ส
