ที่สว่างเจิดจ้าและร้อนระอุทอดตัวยาวออกไปสิบกว่าลี้ จากนั้นจู่ๆ ก็แยกตัวออกเป็นลำธารสองสาย
มันไม่ได้แยกตัวไปทางตะวันตกเส้นหนึ่งและทางตะวันออกเส้นหนึ่ง หากแต่แยกตัวขึ้นไปข้างบนเส้นหนึ่งลงไปข้างล่างเส้นหนึ่ง
มีบางคนเคยพบเรื่องราวเช่นนี้ เมื่อเห็นภาพแบบนี้ก็อาจจะเกิดความรู้สึกทอดถอนใจขึ้นมาบ้าง แต่จิ๋งจิ่วกลับไม่มี
ต่อให้มี ก็มองไม่ออก
ในลำธารพ่นเปลวเพลิงและลาวาที่น่ากลัวออกมาไม่หยุด ส่องสว่างใบหน้าที่เรียบเฉยของเขา
หลังจากนั้นเขาหมุนตัวเดินขึ้นไปบนเนินเตี้ยๆ เนินหนึ่ง รับรู้ถึงพลังที่อยู่เบื้องหน้าได้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ รู้ว่าตนเองไม่ได้มาผิดที่
เมื่อนานมาแล้ว อีกด้านหนึ่งของเนินแห่งนี้เคยเป็นสนามรบที่เผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าหมิงเคยใช้ต่อสู้กัน
หลังจากที่หุบเขาจวี้หุนถูกสำนักจงโจวผนึกเอาไว้ สนามรบโบราณแห่งนี้ก็จมลงมาอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของใต้ดิน
นั่นเหมือนจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อประมาณสามหมื่นปีก่อน สำนักจงโจวเพิ่งจะก่อตั้งสำนักได้ไม่นาน อยู่ในช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุดครั้งแรก แต่เขาไม่ค่อยแน่ใจ
หลังผ่านไปหลายปี กระดูกของยอดคนของเผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้องถูกขนเอาไปฝังไว้แล้วอย่างแน่นอน ศพของยอ
