ในวันนั้นแล้ว แต่แน่นอนว่าต่อให้กระดูกยังอยู่ เขาก็ไม่สะดวกที่จะขุดมันขึ้นมา ไม่อย่างนั้นพระน้อยนั่นจะต้องไม่พอใจอย่างมากแน่
หรือว่าจะไปเรือนอี้เหมา ให้หลิ่วสือซุ่ยไปยืมหินฝนหมึกหางมังกรมาใช้? หากปู้ชิวเซียวไม่เห็นด้วย อย่างนั้นก็แย่ง? หากหลิ่วฉือไม่สะดวกจะช่วย อย่างนั้นก็ขโมย?
เขาครุ่นคิดถึงเรื่องที่ไม่มีประโยชน์และน่าเบื่อเหล่านี้ จากนั้นกัดลมทะเลสาบที่เย็นยะเยือกไปคำหนึ่ง ก่อนจะหลับตาลงแล้วเริ่มทำสมาธิ
แสงอาทิตย์ค่อยๆ จางลง เวลาค่อยๆ เคลื่อนผ่าน ทิวทัศน์ทะเลสาบค่อยๆ มืดขึ้น กระทั่งช่วงเวลาค่ำคืนมาเยือน
ลมหายใจของเขาค่อยๆ หายไป พลังเองก็หายไปด้วย แต่กลับไม่ได้ตาย เพียงแค่กลายเป็นก้อนหินก้อนหนึ่งที่อยู่ริมทะเลสาบเท่านั้น
รุ่งเช้าวันที่สอง แสงอาทิตย์ส่องสว่างผิวทะเลสาบพร้อมกับนำความอบอุ่นมาให้ ความชื้นที่อยู่ในสายลมจับตัวเป็นหยดน้ำ
หยดน้ำค้างสามสี่หยดปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่งดงามนั้น ก่อนจะค่อยๆ ไหลลงมา จนกระทั่งไหลเข้าไปในริมฝีปากของเขา
จิ๋งจิ่วลืมตาขึ้น ตื่นขึ้นมาเหมือนดอกบัวที่เบ่งบาน
เขามองดูทะเลสาบแห่งนั้น หลังผ่านความหนาวเย็นมาหนึ่งคืน แผ่นน้ำแข็งบนผิวทะเลสาบก็จับตัวเข้าด้วยกันทั้งหมด กลายเป็นก
