ลวขึ้นมา
ไม่รู้ว่าของเหลวสีทองเหล่านี้คืออะไร พลังวิญญาณที่กระจายออกมานั้นบริสุทธิ์เป็นอย่างมาก ถึงแม้จะมิอาจเทียบกับยันต์เชียนวัฒนะที่เขากำอยู่ในมือซ้ายในตอนแรกได้ แต่มันกลับเข้มข้นกว่าพลังวิญญาณในสวนยาของยอดเขาซื่อเยวี่ยตั้งไม่รู้กี่เท่า หรือว่าของเหลวเหล่านี้จะเป็นยาวิเศษจำนวนนับไม่ถ้วนที่ถูกละลายลงไปในน้ำ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร จิ๋งจิ่วลืมตาขึ้นมา ลุกขึ้นมาจากอ่างหยก ไข่มุกราตรีที่ฝังอยู่บนผนังภายในถ้ำสว่างขึ้นมา ส่องสว่างภายในถ้ำ
ของเหลวสีทองจางๆ เหล่านั้นหยดลงมาจากปลายนิ้วมือขวาของเขา หยดลงไปในอ่างหยก สีดูจางกว่าเดิมมาก
มือขวาของเขายังคงเปลี่ยนรูปอย่างรุนแรง คล้ายกับกระบี่ที่บิดเบี้ยว
ของเหลวสีทองไหลหยดลงมา ร่างกายของเขาสะอาดในพริบตา ไม่มีของเหลวเหลืออยู่แม้แต่หยดเดียว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะของเหลวนั้นแปลกประหลาด หรือว่าผิวหนังของเขาเรียบลื่นเกินไป
จิ๋งจิ่วเดินไปยังหน้าผนังหิน โบกมือเปิดประตูลับ หยิบเอาชุดสีขาวที่เตรียมไว้ล่วงหน้าชุดนั้นออกมาสวมใส่ จากนั้นปิดประตูลงอีกครั้ง
แม้จะเป็นชั่วระยะเวลาสั้นๆ แต่ก็สามารถมองเห็นถ้ำอันกว้างขวางที่หลบซ่อนอยู่ด้านหลังประตูลับได้ ด้านในมีของบางอย่าง
