บอากาศทะยานออกไป
……
……
ประตูหินอันหนักอึ้งเปิดออก ฝุ่นควันฟุ้งกระจายขึ้นมาเล็กน้อย
กู้ชิงและหยวนฉวี่เดินออกมาจากในตำหนัก เหล่าวานรที่อยู่ด้านล่างหน้าผาส่งเสียงร้อง
แมวขาวที่อยู่ริมหน้าผาลืมตาขึ้นมา จักจั่นเหมันต์เกือบจะกลิ้งตกลงไปด้านล่างหน้าผา แต่กลับถูกพลังที่ไร้รูปร่างสายหนึ่งยกขึ้นมา
เจ้าล่าเยวี่ยพลิกตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ไผ่ มองไปทางจิ๋งจิ่วที่เดินออกมาจากในถ้ำ กล่าวถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง?”
จิ๋งจิ่วคิดไม่ถึงว่าหลิวอาต้าจะไม่ได้อยู่ในอ้อมอกนาง จากนั้นจึงนึกขึ้นมาได้ว่าเป็นเพราะเหตุใด กล่าวว่า “ยังมีปัญหานิดหน่อย”
สมณะตู้ไห่เป็นหัวหน้าอารามหลี่ว์ถังของวัดกั่วเฉิง หากว่ากันจากความสามารถในการต่อสู้ที่แท้จริงแล้วน่าจะจัดอยู่ในห้าอันดับแรก ตอนที่เขาใช้วิชาสละชีพอย่างฝ่ามือพุทธิปัญญานั้นยิ่งน่ากลัวเป็นอย่างมาก
จิ๋งจิ่วอยู่ในขั้นคเนจรระดับกลาง หากมองไปในหมู่ผู้บำเพ็ญพรตรุ่นเยาว์นั้นถือว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย แต่เมื่อเทียบกับสมณะตู้ไห่แล้วยังถือว่าแตกต่างกันอยู่มาก
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือสภาวะของเขาไม่เพียงพอที่จะให้เขาแสดงความสามารถที่แท้จริงออกมาได้
ร่างกายของเขามีความพิเ
