เล่มนี้
เขาและเจ้าล่าเยวี่ยเดินขึ้นไปบนยอดเขาอวิ๋นสิงด้วยกัน — ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทำตามกฎที่มีมาแต่โบราณหรือเป็นเพราะเขายังคงไม่ชอบขี่กระบี่
ในยอดเขาอวิ๋นสิงมีโขดหินขรุขระ หน้าผาสูงชัน เต็มไปด้วยความรกร้าง ไม่มีต้นไม้ และไม่มีสิ่งมีชีวิต
ทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยเจตน์กระบี่ ทั้งบนหน้าผา ทั้งบนก้อนหิน และภายในเมฆหมอก
จิ๋งจิ่วพาเจ้าล่าเยวี่ยเดินขึ้นมาถึงช่วงกลางยอดเขาอวิ๋นสิงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายเข้าไปในเมฆหมอก
เหล่าศิษย์ของยอดเขาอวิ๋นสิงต่างแยกย้าย
เมฆหมอกที่ไม่สลายหายไปไหนตลอดทั้งปีบดบังสายตาของเหล่าศิษย์เอาไว้ แต่กลับมิอาจบดบังสายตาของจิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยได้
