วกัน
เจ้าล่าเยวี่ยบินตรงเข้าไปทางหน้าผา
เสียงผัวะเบาๆ ดังขึ้น
นิ้วที่ดูปกตินิ้วนั้นจิ้มลงไปบนกลางหัวไหล่ของเจ้าล่าเยวี่ยพร้อมกับเจตน์กระบี่ที่บริสุทธิ์อย่างมากสายหนึ่ง
หากนางมิได้เป็นร่างกระบี่ไร้ลักษณ์หลังกำเนิด บางทีในเวลานี้คงจะถูกเจตน์กระบี่สายนี้แทงทะลุจนตายไปแล้ว
แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ นางก็ไม่อาจทนรับได้ ตกลงมาจากบนกระบี่มิคำนึง ร่วงตกลงไปยังด้านล่างหน้าผาอย่างไร้ซุ่มเสียง
สมแล้วที่เป็นนักพรตไท่ผิงผู้เป็นปรมาจารย์แห่งชิงซาน ท่องทะยานไปทั่วโลกมนุษย์และดินแดนหมิง ลงมือโจมตีครั้งแรกก็ทำให้นางจนตรอกได้ขนาดนี้
ดูคล้ายลงมือโจมตีอย่างง่ายๆ แต่ความจริงกลับแอบซ่อนประสบการณ์และแผนการจำนวนนับไม่ถ้วนเอาไว้
หน้าผาคือฟ้าดิน เคลื่อนไหวคล้ายมิเคลื่อนไหวคือความได้เปรียบ ที่สำคัญกว่านั้นก็คือเขาคาดการณ์ได้อย่างแม่นยำว่าในขณะที่เจ้าล่าเยวี่ยพยายามบรรลุสภาวะมาจนถึงตอนนี้ เวลานี้นับเป็นช่วงเวลาที่นางอ่อนแอที่สุดแล้ว
อินซานมิได้มองดูเจ้าล่าเยวี่ยที่ร่วงตกลงไป หากแต่สะบัดแขนเสื้อเบาๆ ใช้พลังเต๋าออกมา ซ่อนตัวเข้าไปในป่า
เสียงฉัวะเบาๆ ดังขึ้น
กระบี่มิคำนึงพลันขยับขึ้นมาด้วยความเร็วสูง พุ่งผ่านตัวเขาไป
