โม่หยิงเฉินยกข้อมือดูเวลา
นับตั้งแต่เขาจัดการบอสตัวแรกเสร็จ จนถึงตอนนี้… ผ่านไปชั่วโมงกว่าแล้ว
เขาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ
ช้าเกินไปแล้ว
ประสิทธิภาพการบุกเบิกแค่นี้ ต่ำเตี้ยเรี่ยดินชะมัด
แน่นอน เขารู้ดีว่าตัวเองเล่น วันช็อต ฆ่ารวดเดียวมาตลอดทาง
ส่วนทางฝั่งกู้เชี่ยนซี ต้องคอยแก้ทางกลไก ต้องปรับจูนทีม ต้องคอยฮีล ต้องระวังทุกฝีก้าว
การที่พวกเธอจัดการบอสตัวแรกได้ภายในชั่วโมงกว่าๆ ก็ถือว่าเป็นระดับหัวกะทิแล้ว
แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าช้าอยู่ดี
เฮ้อ… ต้องฆ่าพร้อมกันใน 10 วินาทีสินะ…
โม่หยิงเฉินมองดูบอสใหญ่ที่ถูกจอมดาบอสุราเหยียบหัวเป็นที่วางเท้า แล้วถอนหายใจอีกรอบ
ดูท่า… คงต้องรออีกเป็นชั่วโมงแหละมั้ง
อีกด้านหนึ่ง ปลายสุดของเส้นทางทุ่งน้ำแข็ง
กู้เชี่ยนซีและลูกทีมทั้งเก้า กำลังตกอยู่ในสถานการณ์การต่อสู้ที่ดุเดือดเลือดพล่านถึงขีดสุด
คู่ต่อสู้ของพวกเธอ คือจักรกลสังหารแห่งห้วงลึกที่มีรูปลักษณ์เหมือนกับทางฝั่งโม่หยิงเฉินเปี๊ยบ แต่มีธาตุตรงข้าม… ธาตุน้ำแข็ง
ตูม——!!!
หมัดผลึกน้ำแข็งยักษ์ที่แฝงไอเย็นยะเยือกจนวิญญาณสั่นสะท้าน ทุบลงมาอย่างหนักหน่วง
สัตว์อสูรระดับ B เต่ายักษ์ลาวา ที่รับหน้าที่เป็นตัวแทงค์ห