เบื้องบนเบื้องล่างและทิศทั้งสี่เรียกว่าอวี่ กาลเวลานับแต่อดีตมาจนถึงปัจจุบันเรียกโจ้ว[1]
กระบี่ที่สามารถสะบั้นเวลาและความว่างเปล่า มันจึงมีนามว่าคมจักรวาล
ชื่อนี้ช่างอหังการยิ่งนัก
ทุกคนที่อยู่ในสวนจิ้งหยวนต่างตกใจ จัวหรูซุ่ยยิ่งตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ศิษย์ชิงซานทุกคนล้วนแต่ทราบเรื่องราวของกระบี่เหล็กของจิ๋งจิ่วเล่มนี้
ในอดีตตอนนี้อาจารย์เซียนม่อแห่งยอดเขาซื่อเยวี่ยเดินมาถึงปลายทางของการบำเพ็ญพรต เขาตัดสินใจคืนกระบี่สู่ชิงซาน
เขาคัดลอกหนังสืออยู่บนยอดเขามาเป็นเวลาร้อยกว่าปี สภาวะมิได้สูงส่งอะไร ชื่อเสียงเองก็มิได้โดดเด่น ตามหลักแล้ว เขาทำได้เพียงแค่ทิ้งความโศกเศร้าเล็กๆ น้อยๆ เอาไว้ในชิงซานเท่านั้น จากนั้นก็จะค่อยๆ ถูกคนลืมเลือนไป แต่ในตอนที่เขามาถึงด้านนอกยอดเขาซื่อเยวี่ย เขาบังเอิญเจอกับศิษย์ที่เพิ่งเข้าสำนักมาใหม่ ซึ่งจิ๋งจิ่วก็อยู่ในนั้นด้วย
ตอนนั้นไม่รู้เพราะเหตุใด จู่ๆ จิ๋งจิ่วก็ถามออกไปว่า “กระบี่ของท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”
อาจารย์เซียนม่อบอกว่าตัวเองไม่ได้ใช้มันมานานมากแล้ว ในน้ำเสียงแฝงเอาไว้ด้วยความเสียใจ
จิ๋งจิ่วบอกว่าถ้าอย่างนั้นให้ข้าลองดูได้ไหม?
……
……
จิ๋งจิ่วตัดสินใจสืบทอดกระบี่เล่มนั้น
หลาย
