ยอย่างเจ้านี่น่าสนใจจริงๆ แต่ข้าไม่อ่อนข้อให้หรอกนะ”
จัวหรูซุ่ยตกตะลึงจนเหม่อลอย ในใจครุ่นคิดว่าเจอศัตรูที่แข็งแกร่งแล้วยังกล้าชักกระบี่ ถึงแม้นี่จะเป็นนิสัยของสำนักชิงซาน แต่นี่มิใช่นิสัยของท่านนะอาจารย์อาเล็ก!
เมื่อเห็นในเวลานี้จิ๋งจิ่วยืนถือกระบี่อย่างสบายๆ จากนั้นคิดถึงภาพอีกประเดี๋ยวจิ๋งจิ่วนอนจมอยู๋ในกองเลือด เขาพลันเลือดลมพลุ่งพล่านขึ้นมา ตะโกนเสียงดังว่า
“เจ้าไม่ต้องอ่อนข้อหรอก! อาจารย์อาต่อให้ใช้แค่มือเดียว!”
