เจ้าล่าเยวี่ยมองดูใบหน้าที่ขาวซีดของจิ๋งจิ่ว ดูแสงสีทองที่อยู่ใต้ดวงตา นิ่งเงียบไม่พูดอะไร
ภายในสวนสุขสงบมิได้เงียบสงบ มีเสียงไอดังขึ้นมาเป็นช่วงๆ
หลิ่วสือซุ่ยถือไม้กวาดด้ามที่สามที่ทำขึ้นมาในปีนี้กวาดหิมะและเศษดินที่อยู่บนพื้น สีหน้าค่อนข้างขาวซีด ไอออกมาเป็นระยะ
ฤดูหนาวในช่วงหลายปีมานี้ค่อนข้าวหนาวเย็น วัดกั่วเฉิงมีหิมะตก ปราณก่อกำเนิดที่ขัดแย้งกันภายในร่างกายเขายิ่งรุนแรงขึ้น
แมวขาวเดินเข้าในสวยสุขสงบ สายตามองกลับไปกลับมาระหว่างใบหน้าที่ขาวซีดของจิ๋งจิ่วและหลิ่วสือซุ่ย รู้สึกเห็นใจ
วันเวลาของนายบ่าวคู่นี้มิค่อยดีเท่าไร แต่เจ้าล่าเยวี่ยกลับต้องกันข้าม นางบำเพ็ญเพียรจนร่างกายขาวขึ้นมาก บนใบหน้ามีสีเลือดฝาด ดูเหมือนลูกแอ๊ปเปิ้ลอย่างไรอย่างนั้น เต่งตึงน่ากิน แตกต่างจากเด็กสาวบนยอดเขากระบี่ที่เนื้อตัวมอมแมมเต็มไปด้วยฝุ่น ผมเผ้ายุ่งเหยิงคนนั้นอย่างสิ้นเชิง
แมวขาวค่อยๆ เดินไปถึงหน้าระเบียงทางเดิน กระโดดขึ้นไปบนพื้นไม้ เหยียบไปบนหัวเข่าของนาง ยืดตัวเหยียดยาว ซุกไซ้ใบหน้าของนาง จากนั้นถึงจะนอนอยู่ในอ้อมแขนของนาง
วัดกั่วเฉิงเป็นวัดใหญ่อันดับหนึ่งในแผ่นดิน เน้นหนักเรื่องการฝึกธรรมะอย่างสงบ ยิ่งไปกว่
