เรื่องของทางสำนักชิงซานได้ดึงดูดความสนใจของคนจำนวนมากเอาไว้ สายตาหลายร้อยคู่ต่างมองไปยังมือซ้ายของจิ๋งจิ่ว
มือซ้ายของเขากำแน่น มิใช่เป็นเพราะตื่นเต้น แล้วก็มิใช่เป็นเพราะโกรธเกรี้ยว
ทุกคนต่างมองเห็นภาพเขาชิงกระถางสัมฤทธิ์ในดินแดนแห่งความฝันของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง จึงพอจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้
ข่าวไป๋เชียนจวินถูกเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัสได้แพร่กระจายออกไปแล้ว ทุกคนจึงยิ่งมั่นใจว่ายันต์เซียนวัฒนะน่าจะอยู่ในมือซ้ายของจิ๋งจิ่ว
ทุกคนรู้สึกตกใจและไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าเหตุใดจิ๋งจิ่วจึงไม่เก็บยันต์เซียนให้ดี หากแต่กำอยู่ในมือแบบนี้ หรือเขาไม่กังวลว่าจะเกิดเรื่อง?
ในมุมมุมหนึ่งพลันมีเสียงที่ฟังดูทุ้มต่ำดังขึ้นมา “จิ๋งจิ่วทำแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าผิดกฎการประลอง หากบอกแต่แรกว่าทำแบบนี้ได้ มีใครบ้างที่ไม่คิดจะบรรลุสภาวะ?”
คนที่พูดคือผู้อาวุโสของสำนักคุนหลุนผู้หนึ่ง ที่เขาพูดก็คือเรื่องที่จิ๋งจิ่วชิงเอากระถางสัมฤทธิ์มา
ยอดฝีมือของต้าเจ๋อผู้หนึ่งยิ้มเยาะพลางกล่าวว่า “ต่อให้เจ้าคิด หรือว่าเจ้าจะสามารถทำได้?
เหล่าสำนักที่ใจเอนเอียงไปทางสำนักจงโจวย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะได้ถกเถียงกับสำนักที่สนิทสนมกับชิงซาน พวกเขาต่าง
