วข้าจะรวบรวมเป็นเล่ม หากสามปีหลังจากนี้จัดการเสร็จเรียบร้อย ข้าจะมาที่นี่”
ทุกคนต่างรู้สึกชื่นชม หลังจากนั้นมองไปทางอีกคนหนึ่งที่ยิ่งใหญ่อยู่ในดินแดนแห่งความฝัน มีคนที่รู้จักกับเหอจานยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “เจ้าอยู่ด้านนอกเป็นที่สองในใต้หล้า อยู่ด้านในก็เป็นที่สองในใต้หล้า หลังจากนี้คิดจะทำอะไร? ไปท่องโลก ตามหาของวิเศษ พยายามก้าวต่อไปข้างหน้า?”
เหอจานมองถงเหยียน กล่าวว่า “ข้ามีเพื่อนคนหนึ่งเคยกล่าวเอาไว้ว่า…เมื่อมีจิ๋งจิ่วอยู่เหนือขึ้นไปด้านบน ดังนั้นก็ไม่ต้องคิดถึงอันดับที่หนึ่ง ข้าว่าจะไปเมืองไป๋เฉิง”
“ไป๋เฉิง เจ้าจะไปเมืองไป๋เฉิงทำไม?”
เซ่อเซ่อคิดในใจว่าต่อให้เจ้าปลอมเป็นพระวัดกั่วเฉิง เจ้าก็ไม่มีเหตุผลที่จะไปที่นั่นนี่นา หรือว่า….นางมองไปทางร่างกายด้านล่างของเหอจาน คิดอย่างเป็นห่วงว่าคงไม่ใช่ว่าจิตใจได้รับการกระทบกระเทือนหรอกนะ? ในขณะที่นางเตรียมจะถามเขาว่าไม่ชินที่มีอะไรบางอย่างเพิ่มขึ้นมาหรือว่า เจินเถาพลันตะโกนเสียงเบาๆ ขึ้นมาว่า “ตรงนั้นเกิดอะไรขึ้นหรือ?”
ทุกคนต่างมองไป พบว่าเป็นแท่นชมการประลองของสำนักชิงซาน จึงอดรู้สึกตกใจไม่ได้ ในใจครุ่นคิดว่าใครกันที่กล้าไปหาเรื่องคนพวกนั้น?
