หมู่เขาถึงเขียวขจีปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า แล้วก็ยังมีถนนที่ยาวเหยียดที่ต่อให้มองลงมาจากบนท้องฟ้าก็ยังสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตมองดูฮ่องเต้แคว้นฉินเดินขึ้นบันไดหินจนมาถึงวัดเล็กๆ ที่อยู่บนยอดเขา มองเห็นชายหนุ่มที่สวมชุดสีขาวดูราวกับเซียนผู้นั้น
ด้านนอกหุบเขาหุยอินมีเสียงสูดหายใจด้วยความตกใจ ผู้คนไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง
คิดไม่ถึงว่าจิ๋งจิ่วจะมาหลบอยู่ในภูเขาปู้โจวที่เทวทูตอาศัยอยู่!
มิน่ากระทั่งดวงจิตของคันฉ่องฟ้ากระจ่างก็ยังหาร่องรอยของเขาไม่พบ เพียงแต่กฎอนุญาตให้เขาทำเช่นนี้ด้วยหรือ?
เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นทำให้ผู้คนพากันรู้สึกตกตะลึงอีกครั้ง
ยอดฝีมือของแคว้นฉินจำนวนหลายสิบคนที่ติดตามฮ่องเต้แคว้นฉินขึ้นไปบนภูเขาถูกฟันเป็นชิ้นๆ ฮ่องเต้แคว้นฉินได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่กระบี่ของจิ๋งจิ่วคล้ายมิได้ชักออกมาเลย
ด้านนอกหุบเขาหุยอินมียอดฝีมือผู้บำเพ็ญพรตที่แท้จริงอยู่เป็นจำนวนมาก สายตาล้วนไม่ธรรมดา พวกเขาย่อมต้องมองออกว่าจิ๋งจิ่วได้ปล่อยกระบี่ออกไปแล้ว เพียงแต่รวดเร็วเป็นอย่างมาก การเคลื่อนไหวพิสดารล้ำลึกยากคาดคะเนได้ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจิ๋งจิ่วใช้เพลงกระบี่อะไรกันแน่ ต่างพากันส่งเสียงอุทานตกใจ ในใจครุ่นคิดว่าอัจฉริยะแห่งวิถีกระบี่ของชิงซาน แม้จะอยู่ในดินแดนแห่งความฝันก็ยังร้ายกาจถึงขนาดนี้
หลังจากนั้นเทวทูตปรากฏกาย หยิบเอากระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา
นั่นคือบันทึกการแสวงมรรคาที่ผ่านมา
