เหอจานเดินออกไปนอกวัง พาเหล่าขันทีเดินไปบนถนน กลุ่มคนพากันหลีกทางให้
ผู้คนบนถนนมีจำนวนบางตาลงเรื่อยๆ เพราะปลายทางของถนนมีจวนที่น่ากลัวอยู่แห่งหนึ่ง
ที่นี่คือหน่วยสืบสวนและจับกุมที่เหอจานเป็นคนสร้างขึ้นมา มีฝ่าบาทเป็นผู้ดูแลโดยตรง ดังนั้นในเวลาส่วนใหญ่แล้วจึงหมายความว่าที่นี่คือจวนที่ทำงานของเขา
หน่วยสืบสวนและจับกุมมีสายลับอยู่หลายพันคน แต่ที่มีจำนวนมากกว่านั้นก็คือองครักษ์เสื้อแดง เจ้าหน้าที่ระดับสูงส่วนใหญ่คือขันทีที่เหอจานเป็นคนเลือกมา มีสิทธิ์ในการตรวจสอบและจับกุมขุนนางไปจนถึงอ๋องโดยไม่ต้องได้รับการอนุญาต มีอำนาจที่สูงมาก
เหล่าขุนนางที่เป็นเจ้าหน้าที่ล้วนสวมชุดสีดำราบเรียบ หัวหน้าขององครักษ์เสื้อแดงที่มีความสามารถในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งสวมชุดผ้าแพร ถึงแม้จะอยู่ในความมืดของท้องฟ้ายามค่ำคืน แต่ก็ยังดูสะดุดตา
เหอจานเดินเข้าไปในจวน ขันทีและเหล่าหัวหน้าองครักษ์เสื้อแดงต่างพากันโค้งคำนับ เขาเดินขึ้นไปยังด้านบนสุดด้วยสีหน้าเรียบเฉย ถอดเสื้อคลุมโยนให้ลูกน้อง ก่อนจะนั่งลงไปบนเก้าอี้
ทุกคนต่างคุกเข่าลงไป พร้อมพูดอย่างพร้อมเพรียงกันว่า “คารวะท่านเชียนซุ่ย[1]”
สีหน้าเหอจานยังคงเรียบเฉย นิ้วมืองอขึ้นเล็กน้อย เพื่อบอกให้ทุกคนลุกขึ้น จากนั้นใช้มือขวาเท้าคางตัวเอง หลับตาพักผ่อน
เหล่าลูกน้องรู้ถึงนิสัยของนายตนเอง จึงเริ่มก้าวออกมากล่าวรายงานสถานการณ์ในช่วงนี้ทีละคน
“มีเสียงต่อว่ามากมายจากบัณฑิตใ
