ข้อมือเบาๆ พูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง
ไฉ่เตี๋ย… เก็บความร้อนรนของเธอซะ
จำไว้… ว่าเรากำลังร่วมมือกับตัวตนระดับไหนอยู่
เสียงของเธอไม่ดัง แต่กลับทำให้สมาชิกทุกคนในทีมใจสั่นสะท้าน
ไฉ่เตี๋ยเม้มปากแน่น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบถามสิ่งที่คนส่วนใหญ่ในทีมกังวล
แต่พี่กู้คะ… หนูไม่ได้สงสัยในฝีมือเทพโม่นะ เขาฆ่าจอมมารระดับ S ได้ นั่นมันผลงานระดับพระเจ้า
แต่กฎของมิติลับระดับ B มันมีอยู่ สัตว์อสูรระดับทำลายล้างโลกของเขาตัวนั้นเข้ามาไม่ได้นะพี่
การเอาสัตว์อสูรระดับ C ตัวเดียวมาบุกเบิกมิติลับระดับ B ใหม่เอี่ยม… ความเสี่ยงมันสูงเกินไป พวกเราไม่ได้ไม่เชื่อใจเขา แต่พวกเราไม่ไว้ใจกฎของโลกนี้ต่างหาก
คำพูดนี้แทนใจทุกคน
พวกเธอเคารพยำเกรงเทพโม่ แต่พวกเธอก็ยำเกรงกฎแห่งห้วงลึกเช่นกัน
ต่อหน้ากฎเกณฑ์… ผู้แข็งแกร่งแค่ไหนก็อาจพลาดท่าได้
กู้เชี่ยนซีหยุดมือที่กำลังเช็ดอาวุธ เงยหน้าขึ้น สายตาคมกริบกวาดมองลูกทีม
งั้นพวกเธอคิดว่า… เขาจะคิดเรื่องตื้นๆ แค่นี้ไม่ออกงั้นเหรอ
คนระดับที่พลิกหอคอยแห่งห้วงลึกจนคว่ำคะมำด้วยตัวคนเดียว จะมาตกม้าตายกับเรื่องพื้นฐานแบบนี้น่ะเหรอ
เธอแค่นเสียงเย็น
เก็บการคาดเดาและความกังวลอันน่าขบขัน
