แล้ว
“อย่างนั้นก็เริ่มเถอะ”
นักพรตไป๋กล่าว
นางยื่นมือไปในท้องฟ้า หยิบเอาไข่มุกคืนสวรรค์เม็ดนั้นลงมา
ทั่วทั้งเขาอวิ๋นเมิ่งต่างสังเกตเห็น ภาพแสงนั้นหายไป ผู้คนที่อยู่ด้านนอกหุบเขาพากันส่งเสียงพูดคุยขึ้นมา
ในส่วนลึกของเมฆคล้ายมีเสียงดนตรีเซียนดังลอยออกมา
เหล่าผู้แสวงมรรคายี่สิบหกคนที่อยู่ข้างคันฉ่องฟ้ากระจ่างต่างได้ยินเสียงดนตรีเซียนที่ฟังดูเลื่อนลอย
เสียงดนตรีอยู่ห่างไกล แต่ก็คล้ายว่าดังอยู่ข้างหู
พวกเขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา เข้าไปในโลกอันมืดมิด
มือข้างหนึ่งคีบไข่มุกคืนสวรรค์เม็ดนั้นเอาไว้ ก่อนจะวางไว้กึ่งกลางของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง
ไข่มุกคืนสวรรค์ค่อยๆ ลอยลงไป
คล้ายดวงอาทิตย์ตามเย็นที่ตกลงไปในทะเล
……
……
บนท้องฟ้าเหนือเขาอวิ๋นเมิ่ง ฉากแสงที่หายไปไม่นานปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตมองดูฉากแสง พากันส่งเสียงพูดคุยขึ้นมา
ฉากแสงกำลังจะฉายภาพที่อยู่ในดินแดงแห่งความฝันอวิ๋นเมิ่งหรือ?
บนฉากแสงในเวลานี้ไม่มีภาพอะไร มีแต่ความมืด
คล้ายกับผ้าสีดำ บดบังท้องฟ้าเอาไว้
ภายในความมืดพลันมีจุดแสงปรากฏขึ้นมา
จุดแสงจุดนั้นมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ กลายเป็นวงกลมวงหนึ่ง เปล่งแสงสว่างและความร้อนออกมา
พระอาทิตย์แหวกม่านพลังที่ไร้รูปลักษณ์ ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ส่องสว่างฟ้าดินแห่งนั้น
โลกตื่นขึ้นมา
โลกนี้มีทุ่งหญ้า มีเทือกเขา มียอดเขาหิมะ มีมหาสมุทร
แล้วยังมีทุ่งกว้าง มีหมู่บ้าน มีเมือง
ในหมู่บ้านมีวัวมีแพะ ใ
