ในที่สุดครั้งนี้นางก็นึกออก
ในเมืองเจาเกอเมื่อในอดีต นางได้เคยให้คนในตระกูลไปยังห้องเอกสารของกรมชิงเทียนเพื่อวาดภาพเหมือนภาพหนึ่งออกมา
“ที่แท้เป็นเจ้านี่เอง”
นางมองดูดวงตาที่ดูชั่วร้ายของมารหนุ่มผู้นั้น ในใจครุ่นคิดว่าใช่หมิงหวังที่ไหนกัน ควรจะสลับกันถึงจะถูก
เมื่อคิดถึงเรื่องในอดีต นางจึงเงยหน้าขึ้นมามองกู้ชิง รู้สึกไม่พอใจ
กู้ชิงใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม คิดในใจว่าอาจารย์ทำอะไรผิดอีก?
แต่ไหนแต่ไรมาเขาเป็นคนระมัดระวัง น้อยครั้งที่จะทำผิดพลาด
ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว ในตอนที่อาจารย์อาใช้สายตาเช่นนี้มองเขา ความจริงแล้วนางกำลังมองอาจารย์อยู่
เจ้าล่าเยวี่ยมิได้อธิบาย ในใจครุ่นคิดว่าตอนนั้นน่าจะขุดรากถอนโคนไปเสีย แต่เจ้าก็ไม่ฟัง
ทันใดนั้นเอง
เสียงกระบี่ที่ดังกังวานเสียงหนึ่งก็ดังออกมาจากยอดเขาเทียนกวง สะท้อนไปทั่วทั้งยอดเขาทั้งเก้า
ลูกศิษย์ที่จะเข้าร่วมงานชุมนุมแสวงมรรคาของสำนักจงโจว ในตอนนี้ควรจะไปเข้าร่วมการทดสอบกระบี่ยังยอดเขาเทียนกวง
เจ้าล่าเยวี่ยเหยียบกระบี่มิคำนึง ทะยานออกไป
กู้ชิงและหยวนฉวี่ตามหลังไปติดๆ
บนยอดเขากลับสู่ความเงียบ
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง แมวขาวเดินออกมาจากในถ้ำ กระดิ่งที่อยู่ตรงคอส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง
จักจั่นเหมันต์เกาะอยู่บนหัวของมัน ดวงตาหมุนวน จ้องมองดูกระดิ่งอันนั้นอย่างอยากรู้อยากเห็น
แมวขาวเดินมายังริมผา ทอดมองไปยังยอดเขาปี้หู สายตาค่อนข้างคร่ำเคร่ง
การทดสอบกระบี่กำลังจะเ
