็มีประสบการณ์ที่ไม่เหมือนคนอื่น
หวังเสี่ยวหมิงคิดว่าตนเองคือตัวเอกก็เนื่องเพราะเหตุผลเหล่านี้
เหอจานเองก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน
ในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต เขามีชื่อเสียงเรื่องความโชคดี ถึงแม้ตอนนี้เขาจะรู้ถึงความจริงที่แอบซ่อนอยู่เบื้องหลังความโชคดีเหล่านั้นแล้ว แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความคิดของเขา
เมื่อมีป้าเช่นนี้ หากเขาไม่ใช่ตัวเอก แล้วจะเป็นใครได้?
ในเมื่อเป็นตัวเอก ก็ต้องมีส่วนร่วมกับเรื่องเล่า จะไปเป็นผู้ชมไม่ได้ แล้วก็จะออกห่างจากสถานที่ที่เกิดเรื่องราวเพื่อไปทำเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวไม่ได้
เขาไม่เชื่อฟังความต้องการของกั้วตง ไม่ได้เดินทางจากสำนักฌานเป่าทงไปยังวัดกั่วเฉิง หากแต่แอบมุ่งหน้าไปยังไห่โจว ปลอมตัวเป็นชาวประมงคนหนึ่ง โดยสารเรือเข้าไปยังทะเลตะวันตก รอคอยที่จะปรากฏตัวขึ้นในเรื่องใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้น
เขาไม่ใช่ว่าอยากจะมีชื่อเสียง แล้วก็มิใช่ว่าชอบความสนุกสนานวุ่นวาย หากแต่เป็นเพราะจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้เกิดขึ้นที่สำนักฌานเป่าทง เพื่อนของเขาสองคนรู้จักกันเพราะเขา อีกทั้งนี่ยังเป็นแผนการที่ผู้อาวุโสที่เป็นญาติตัวเองเป็นคนวางขึ้นมา เรื่องที่อันตรายเช่นนี้ เขาจะไม่สนใจได้อย่างไร?
เขาโดยสารเรือประมง ล่องอยู่บนทะเลตะวันตกเป็นเวลานาน ไม่กล้าเข้าไปใกล้หมู่เกาะซีไห่ แล้วก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้สถานที่สำหรับต่อสู้ที่ถงเหยียนเลือกเอาไว้ เพื่อจะได้ไม่ทำให้ใครบางคนสงสัย
……
