่ว บางทีอาจเป็นเพราะเขาคาดเดาได้แล้วว่าจิ๋งจิ่วเป็นใคร
ร่างกายครึ่งร่างของจิ๋งจิ่วเข้าไปในปากของชายชรา เขี้ยวอันแหลมคมจ่ออยู่ที่เอวของเขา แต่สีหน้าเขายังคงเรียบเฉย เขากล่าวว่า “อย่างนี้นี่เอง ความเจ็บปวดที่เจ้าพยายามจะสร้างให้กับร่างกายของชิงซานจะกลับไปหาเจ้าทั้งหมด”
นั่นคือเขี้ยวมังกรที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลกนี้ ต่อให้เป็นอาวุธวิเศษชั้นเซียนก็ยังสามารถแทงทะลุได้
ต่อให้เขี้ยวมังกรคู่นี้จะมิใช่ร่างที่แท้จริง แต่ก็ไม่มีผู้บำเพ็ญพรตคนไหนจะใช้ร่างกายรับมันได้
ในดวงตาของชายชราเผยให้เห็นสายตาที่โหดร้ายและหยอกล้อ จากนั้นขย้ำลงไป
เสียงตู้มดังสนั่น
ด้านหน้าหน้าผาเกิดลมส่งเสียงหวีดร้องคลุ้มคลั่ง สายฟ้าฟาดดังกัมปนาท
เสียงที่สนั่นนั้นมาจากการเสียดสีกันของฟันมังกร
เสียงร้องเจ็บปวดอย่างรุนแรงเสียงหนึ่งดังตามขึ้นมา
ชายชราเอามือปิดปาด โลหิตสดๆ ไหลออกมาจากซอกนิ้วมือ
ใบหน้าเขาขาวซีด ตกตะลึงเป็นยิ่งนัก
แข็งมาก!
เขามองไปทางด้านหน้า
จิ๋งจิ่วได้หายตัวไปแล้ว
ชายชรายิ่งโกรธเกรี้ยว จิตจำแนกกวาดออกไป ก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายได้หนีออกไปไกลหลายลี้แล้ว จึงตะโกนเสียงดังสนั่นว่า “เจ้าอย่าได้ฝันว่าจะหนีไปจากที่นี่ได้!”
จิ๋งจิ่วเหลียวหน้ากลับมามองเขา กล่าวว่า “นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น”
