สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หอคอยอีกครั้ง
ทุกคนต่างอยากรู้ว่า โม่หยิงเฉิน ผู้ลึกลับคนนี้…
ยอดฝีมือผู้ซ่อนเร้นคนนี้ จะไปได้ไกลแค่ไหน
เขาจะสามารถทำลายสถิติชั้นที่ 49 ที่ราชาอัคคีเหยียนจิ่วเพิ่งสร้างไว้หมาดๆ ได้หรือไม่
สีหน้าของเหยียนจิ่วย่ำแย่ถึงขีดสุด
เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวตลก
เมื่อกี้ยังประกาศศักดาอยู่กลางเวทีว่าเป็นราชาหนึ่งเดียว
แต่พอม่านเปิดออก กลับมีเทพเจ้าตัวจริงยืนตระหง่านอยู่ด้านหลัง
ความรู้สึกนี้มันน่าอับอายยิ่งกว่าตอนถูกเหลิ่งหนิงซวงเอาชนะต่อหน้าธารกำนัลเป็นร้อยเท่า!
เวลาผ่านไปทีละนาที
สิบนาที
ยี่สิบนาที
ครึ่งชั่วโมง…
บนตัวหอคอย แสงสว่างยังคงหยุดนิ่งอยู่ที่ชั้น 46 ไม่ขยับเขยื้อน
เสียงวิจารณ์ด้วยความโล่งอกเริ่มดังขึ้นในฝูงชน
ดูท่า… นี่คงเป็นขีดจำกัดของเขาแล้วล่ะ
ก็สมเหตุสมผลนะ ชั้น 46 ผู้พิทักษ์คือปีศาจดาบระดับ A ขั้น 50 กระดูกชิ้นโตของแท้ ผ่านมาได้ขนาดนี้ก็สุดยอดมากแล้ว
เหยียนจิ่วได้ยินเสียงเหล่านั้น สีหน้าเคร่งเครียดก็เริ่มผ่อนคลายลง ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
โชคดี… โชคดีที่สถิติของข้ายังไม่ถูกทำลาย…
ทว่า… ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา!
วูม——!
แสงสว่างที่เงียบสงบไปนานกว่าครึ่งชั่วโมง กล
