น้อยใจ เจ้าล่าเยวี่ยเอาจดหมายกระบี่ส่งคืนให้เขา ก่อนจะเดินตามจิ๋งจิ่วเข้าไปในถ้ำ
ต่อให้มีคนอยากจะใช้เรื่องนี้โจมตียอดเขาเสินม่อ นางก็ไม่สนใจ ตอนนี้นางมั่นใจแล้วว่าจิ๋งจิ่วเป็นใคร อยู่เหนือเจ้าสำนักและกฎกระบี่ ใครยังกล้าเหิมเกริม?
……
……
บรรยากาศในตำหนักของยอดเขาซีไหลมีแรงกดดันเล็กน้อย
หลังมั่นใจแล้วว่าเจ้าล่าเยวี่ยและจิ๋งจิ่วออกมาจากยอดเขากระบี่แล้ว งานประชุมชิงซานก็เริ่มขึ้น แต่จนกระทั่งถึงตอนนี้ ยอดเขาเสินม่อยังไม่มีใครมา
ฟางจิ่งเทียนนั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธาน นิ่งเงียบไม่พูดอะไร ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่
ทันใดนั้นพลันมีคนหาวขึ้นมา
หลายคนมองไป พบว่าเป็นจัวหรูซุ่ย
ตอนนี้ผู้อาวุโสมั่วและผู้อาวุโสไป และศิษย์คนอื่นๆ อย่างกั้วหนานซานล้วนแต่ไปรับมือศัตรูอยู่ที่ที่ราบหิมะ คนที่เป็นตัวแทนยอดเขาเทียนกวงเข้าร่วมการประชุมก็คือเขา
“อาจารย์อาทุกท่านมองข้าทำไม? ข้าไม่ได้ยอมรับเสียหน่อยว่าเจอหลิ่วสือซุ่ย พระที่วัดกั่วเฉิงพูดอย่างไรมันก็ไม่เกี่ยวกับข้า”
จัวหรูซุ่ยด้านหนึ่งก็หาวออกมา อีกด้านหนึ่งก็กล่าวต่อไปว่า “ต่อให้พระที่วัดกั่วเฉิงไม่ได้โกหก พวกเราก็ต้องไปถามยอดเขาซั่งเต๋อก่อนมิใช่หรือ?”
ความคิดของเขาเหมือนกับ
