ใน
ตำหนักและข่ายพลังที่อยู่ในภูเขาลอยฟ้าถูกลำแสงกระบี่สายนั้นฟันจนแตกละเอียด คล้ายเครื่องเคลือบอันบอบบาง
เสียงเสียดสีและเสียงตัดยิ่งแสบแก้วหูขึ้นเรื่อยๆ ยากที่จะทนฟังได้ จากนั้นค่อยๆ เบาลง คล้ายมังกรกำลังส่งเสียงคำราม
รอยแตกนั้นยิ่งลึกขึ้นเรื่อยๆ เศษหินจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงตกลงไปในทะเล ภูเขาลอยฟ้าค่อยๆ แยกออกเป็นสองส่วน จากนั้นค่อยๆ ร่วงลงไปด้านล่าง
เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาสั้นๆ
ทั่วทุกที่บนลานเมฆที่มีฝุ่นควันคละคลุ้งล้วนแต่เต็มไปด้วยเงาร่างของผู้ที่พยายามหนีตาย เสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวจำนวนนับไม่ถ้วนและเสียงร้องโหยหวนหลังได้รับบาดเจ็บดังไปทั่วทั้งภูเขา
ศิษย์ชิงซานและเหล่าผู้บำเพ็ญพรตสำนักอื่นที่อยู่บนท้องฟ้าต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก
คนที่ตกตะลึงมากที่สุดคือศิษย์สำนักกระบี่ซีไห่ที่มาช่วยเหลือโดยมีถงหลูเป็นผู้นำ
พวกเขามองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าขาวซีด ในใจครุ่นคิดว่าอาจารย์จะทำอะไร หรือเขาคิดจะทำลายลานเมฆด้วยตัวเอง!
……
……
ลานเมฆเป็นสถานที่สำคัญของสำนักกระบี่ซีไห่ เป็นก้าวที่สำคัญที่สุดในการปักหลักลงบนแผ่นดินเฉาเทียน
เทพกระบี่ซีไห่ทำลายลานเมฆด้วยตัวเอง นี่มันหมายความว่าอย่างไร?
หนานเจิงไม่ได้คิดถึงคำถามนี้ เพราะสายตาของทุกคนรวมถึงนางต่างถูกภาพอีกภาพหนึ่งดึงดูดเอาไว้
นางมองไปยังที่ที่หนึ่งในท้องฟ้ายามค่ำคืน ก่อนจะกล่าวพึมพำออกมาด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนสับสน “นายท่าน…”
ตรงน
