ุกสิ่งเป็นไปตามสถานการณ์ เพราะอย่างไรซะพวกเขาก็มิได้มีอะไรเสียหายจากเรื่องนี้อยู่แล้ว
……
……
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “แต่สิ่งที่คิดไม่ถึงก็คือหลิ่วสือซุ่ยจะสืบจนเจอเบาะแสอะไรบางอย่าง จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ในวันนี้ขึ้น”
หยวนฉวี่กล่าวชม “ศิษย์พี่ใหญ่สุดยอดจริงๆ”
จิ๋งจิ่วไม่รู้เรื่องที่เขากับกู้ชิงแอบคุยเรื่องเหล่านั้น จึงฟังไม่เข้าใจ จากนั้นกล่าวว่า “ถือว่ายอดเยี่ยม แต่ก็มิได้มีความหมายอะไรมากนัก เพราะเจี้ยนซีไหลไม่มีทางเปิดโอกาสใดๆ แน่”
เจ้าล่าเยวี่ยคิดไม่ถึงเรื่องเหล่านี้ การตอบสนองของกู้ชิงเร็วมากกว่า จึงกล่าวอย่างตกใจว่า “อาจารย์หมายความว่าเขาจะตัดแขนเพื่อขอชีวิตหรือขอรับ?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ชิงซานได้โอกาสที่จะสังหารเขาอย่างชอบธรรม หากเขาไม่ทำเช่นนี้แล้วจะทำอย่างไร?”
หยวนฉวี่ลืมตาโตถามว่า “นั่นมันเทพกระบี่ซีไห่เชียวนะ บอกจะฆ่าก็ฆ่าได้เลยอย่างนั้นหรือขอรับ?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “จริงอยู่ที่มันยาก ดังนั้นชิงซานจึงพาคนไปมากขนาดนี้ เหตุผลสำคัญก็เพื่อบีบให้เขาถอย หลังจบศึกนี้ สำนักกระบี่ซีไห่ก็จะพังทลายลง”
เจ้าล่าเยวี่ยยิ่งฟังยิ่งรู้สึกประหลาดใจ กล่าวว่า “ข้านึกว่าเจ้าจะไม่รู้เรื่องพวกนี้เสียอีก”
จิ๋งจิ่วมิได้กล่าวกระไร
ถึงแม้หลังกลับมายังชิงซานเขาจะพูดมากขึ้นเรื่อยๆ แต่มันก็ยังไม่มากอยู่ดี
นอกจากที่เขาคุยกับเจ้าล่าเยวี่ยอยู่เป็นเวลานานที่เมืองเจาเกอครั้งนั้นแล้ว วันนี้นับเป็นวันหนึ่งที่เขาพูดมากที่สุด
