ั่นไหวโคลงเคลง เหมือนเรือเล็กที่อยู่ในมหาสมุทรที่คล้ายจะถูกทำลายลงได้ทุกเมื่อ
เมฆครึ้มสลายตัว แสงดาวสาดส่องลงมา ตกกระทบลงบนร่างกายสีดำขนาดใหญ่ของวาฬบิน สะท้อนประกายที่เย็นยะเยือกออกมา คล้ายกับภูเขาจริงๆ ดูแล้วใหญ่เสียยิ่งกว่าลานเมฆที่เมฆหมอกสลายตัวไปแล้วเสียอีก ทอดเป็นเงาดำขนาดยักษ์ลงบนทะเล
และเงาดำนี้ก็ปรากฏขึ้นในใจผู้บำเพ็ญพรตสำนักต่างๆ ที่ล้อมโจมตีลานเมฆอยู่ในตอนนี้ด้วย
เสียงคำรามของวาฬบินยิ่งดังสนั่นขึ้นกว่าเดิม ราวกับเสียงกัมปนาทของสายฟ้าที่ดังสะท้อนไปในทะเล ทำให้เกิดลมคุ้มคลั่ง เต็มไปด้วยความโกรธและความกระหายที่จะฆ่าฟัน
หลังจากนั้น มันพ่นน้ำทะเลจำนวนมหาศาลออกมาจากจมูกของมัน ก่อนจะตกลงมากลายเป็นพายุฝน
ท่ามกลางพายุฝน ศิษย์ชิงซานฝืนควบคุมกระบี่เอาไว้ สีหน้าคร่ำเคร่ง ดูกระวนกระวายเล็กน้อย
ศิษย์สำนักอื่นอยู่ห่างออกไป แต่กลับดูหวาดกลัวยิ่งกว่า
ศิษย์สำนักจิ้งจงคนหนึ่งตกใจเสียงคำรามของวาฬจนแทบจะเสียขวัญ ตกลงมาจากอาวุธวิเศษ หากมิเป็นเพราะถูกลำแสงกระบี่สายหนึ่งช่วยเอาไว้ เขาคงจะตกลงไปในทะเลแล้ว
หากตกลงไปในทะเลจากความสูงขนาดนี้ ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญพรตก็ต้องตายอย่างแน่นอน
หลายคนคิดถึงคำพูดของเทพกระบี่ซีไห่ประโยคนั้นขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะรู้สึกเข้าใจความหมายของมันมากขึ้น
จริงอยู่ที่สำนักชิงซานแข็งแกร่ง แต่ที่นี่คือนอกเมืองไห่โจว เป็นเขตแดนของสำนักกระบี่ซีไห่
สำนักกระบี่ซีไห่เอาวาฬบินมาซ่อนอ
