มิประจักษ์มามากมายขนาดนี้
เพราะการต่อสู้ครั้งนี้มิใช่การออกไปกำจัดปีศาจธรรมดาๆ ที่ศิษย์อายุน้อยจะได้เปิดหูเปิดตา ฝึกฝนใจแห่งเต๋า ซึมซับประสบการณ์
คืนนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างสำนักอย่างแท้จริง ถือเป็นเรื่องอันตรายอย่างมากสำหรับศิษย์วัยเยาว์เหล่านี้ อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ควรปรากฏตัวออกมาตั้งแต่เริ่ม
ความคิดเหล่านี้ใช้เวลาเพียงไม่นาน ปู้ชิวเซียวยืดตัวบินขึ้นมา เตรียมจะวนรอบวาฬบินตัวนั้นรอบหนึ่ง
ทันใดนั้นเอง ในใจเขาพลันรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง สีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย เขาเงยหน้ามองขึ้นไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน
น้ำทะเลจำนวนนับไม่ถ้วนพ่นออกมาจากในรูจมูกของวาฬบิน กลายเป็นพายุฝนตกลงมา แสงดาวถูกชะจนดูจางลงไป
ทันใดนั้น
สายฝนจำนวนมากถูกตัดแยกออกกลายเป็นท่อนๆ
เส้นฝนที่โปร่งแสงแต่ละท่อนถูกพลังที่มองไม่เป็นบางอย่างทำให้เบ่งบานออก กลายเป็นเกล็ดหิมะ
พายุฝนกลายเป็นหิมะห่าใหญ่ที่ตกลงมาจากฟ้า
ภายในท้องฟ้าพลันเหน็บหนาวจนถึงขีดสุด
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตมองดูเกล็ดหิมะที่อยู่ในท้องฟ้ายามค่ำคืน ต่างคนต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก พวกเขาไม่กลัวความร้อนความหนาว แต่เหตุใดกลับรู้สึกหนาวเย็นเข้าไปถึงกระดูก
ในเกล็ดหิมะที่ตกโปรยปรายลงมามีจุดสีดำเล็กๆ จุดหนึ่ง
นั่นคือคนสวมชุดดำผู้หนึ่ง
เกล็ดหิมะตกลงมาอย่างรวดเร็ว
คนชุดดำมาอย่างรวดเร็ว ลอยตามเกล็ดหิมะที่ตกโปรยปรายลงมา ขาทั้งสองข้างมีประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ
หรือคนผู้นี้ออกมาจากแดนอัศนี
