ซ่วเงียบสงบ ทุกที่เต็มไปด้วยเสียงนกร้อง ลูกศิษย์ฝึกกระบี่อย่างขันแข็งอยู่ในเขา คล้ายไม่รู้ว่าโลกภายนอกกำลังเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ในส่วนลึกของหมู่เขามีตำหนักหลังใหญ่อยู่หลังหนึ่ง บนชายหลังคามีรูปปั้นอสูรหินเกาะอยู่สิบตัว กำแพงด้านนอกก่อขึ้นมาจากหินแท่งยาว พื้นด้านในปูขึ้นมาจากอิฐก้อนใหญ่
ด้านหน้าตำหนักมีบันไดสิบสามขั้น ตรงกลางมีรูปนกกระเรียนสลักนูนอยู่
จากลักษณะการก่อสร้างจะเห็นได้ว่าที่นี่น่าจะเป็นตำหนักหลังของสุสานหลวงราชวงศ์ก่อน แต่ได้ถูกสำนักอู๋เอินเหมินเอามาทำเป็นตำหนักเจ้าสำนัก
ในตำหนักเจ้าสำนักมืดสลัว บรรยากาศดูอึมครึม ด้านในสุดมีชายชรานั่งอยู่ผู้หนึ่ง
ชายชราผู้นั้นผมขาวเต็มศีรษะ มีแต่ต้องเข้าไปดูใกล้ๆ ถึงจะเห็นว่ามีผมบางเส้นที่ยังเป็นสีดำอยู่ เขาก้มหน้า มองเห็นใบหน้าไม่ชัด
เจ้าสำนักอู๋เอินเหมินเผยไป๋ฟ่า[1] และมิได้เป็นเพราะเขามีผมขาวเต็มหัวถึงได้มีชื่อนี้
หลายปีก่อน เหล่ายอดฝีมือของพรรคมารล้อมโจมตีสำนัก มีเพียงเขาที่มีคุณสมบัติที่จะคอยปกป้องประตูสุสานได้ ในเวลานั้นเขาก็มีชื่อนี้แล้ว
เพราะวิชาที่เขาฝึกคือวิชากระบี่ผมขาวสามพันเส้นที่ยากที่สุดและมีอานุภาพรุนแรงที่สุดของสำนักอู๋เอินเหมิน
ในช่วงเวลาหลายร้อยปี เขาเป็นเพียงคนเดียวในสำนักอู๋เอินเหมินที่ฝึกวิชานี้สำเร็จ
เพลงกระบี่นี้เมื่อฝึกจนถึงจุดสูงสุด หนึ่งกระบี่สามารถทะยานไปได้พันลี้ หรืออาจจะไกลกว่านั้น!
เพียงแต่เจตน์กระบี่และพลัง
