กระบี่ค่อยๆ บินห่างออกไปในท้องฟ้า ก่อนจะหายลับจนมองไม่เห็น
“พวกเราไม่ไปจริงๆ หรือ?”
เจ้าล่าเยวี่ยมองจิ๋งจิ่วพลางถาม
จิ๋งจิ่วมิได้ตอบคำถามนี้ หากแต่ลุกขึ้นเดินกลับเข้าไปในถ้ำ
เจ้าล่าเยวี่ย กู้ชิง หยวนฉวี่ต่างสบตากัน ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร
สถานการณ์ในตอนนี้ชัดเจน หลิ่วสือซุ่ยน่าจะตกอยู่ในช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด เผลอๆ อาจจะตายได้ทุกเมื่อ แต่เขาก็ยังไม่ไปดู?
……
……
สำนักคุนหลุนลงมือแล้ว ในเมืองเจาเกอลงมือแล้ว ต้าเจ๋อ จิ้งจง สำนักฌานเป่าทง สำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย วัดกั่วเฉิงล้วนแต่ลงมือ การเคลื่อนไหวของทางอู๋เอินเหมินน่ามีมากกว่าสำนักอื่น เวลานี้ยังไม่ไปสนใจยอดฝีมือของพรรคมารเหล่านั้น นับแต่วันนี้ไปสายลับและแหล่งข่าวปู้เหล่าหลินที่แอบส่งเข้าไปอยู่ในสำนักฝ่ายธรรมะและราชสำนักจะถูกจับกุมจนหมด
หลิ่วสือซุ่ยเดินอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนภายในเมืองไห่โจว ครุ่นคิดถึงข่าวที่เพิ่งจะได้รับการยืนยันเมื่อครู่ จึงรู้ว่าตนเองจำเป็นต้องหนีแล้ว เพียงแต่ตอนนี้ยังจะหนีไปได้อย่างนั้นหรือ?
เขาเดินเข้าไปในเหลาสุรา เข้าไปยังห้องส่วนตัวที่คุ้นเคย เสี่ยวเหอเตรียมอาหารไว้พร้อม เขากล่าวขอบคุณพลางนั่งลงฝั่งตรงข้าม จากนั้นหยิบตะเกียบขึ้นมาเริ่มกินข้าว
ยังคงเป็นเหมือนเมื่อก่อน เขาไม่ค่อยพูดจา เสี่ยวเหอเองก็นั่งเงียบ เพียงแต่วันนี้ด้านนอกประตูมีเสียงผีผา ดูค่อนข้างแปลก
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร เสียงผีผาหยุดลง เสี่ยวเหอก้มหน้าพล
