านการณ์ก็น่าจะดีขึ้นเองค่ะอาจารย์”
นกหานเฮ่าคือนกประหลาดประจำสำนักของสำนักคุนหลุน นิสัยไม่หวาดกลัวต่อความหนาวเย็น ปกติจะพัดผ่อนเงียบๆ อยู่ในสระเย็นจิ่วโยว มีแต่เวลาที่จัดงานชุมนุมเหมยฮุ่ยถึงจะถูกเชิญมา เพื่อรับผิดชอบในการตรวจตราดูสถานการณ์บนที่ราบหิมะ ระบุตำแหน่งของผู้บำเพ็ญพรตหนุ่มสาวเหล่านั้น ยื่นมือเข้าช่วยเหลือในช่วงเวลาวิกฤติบางครั้งบางคราว
ความจริงหนานว่างเองก็ทราบในจุดนี้ นกหานเฮ่าเป็นบรรพบุรุษของสำนักคุนหลุน เหอเว่ยย่อมไม่มีทางบอกว่ามันโกหก ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้มันไม่เห็นเหตุการณ์ในเวลานั้น แต่ตรงนั้นก็ยังมีพยานคนอื่นอยู่ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า…เวลานี้กระทั่งตัวนางเองก็ยังรู้สึกแปลก จิ๋งจิ่วจะมีความเกี่ยวข้องอะไรกับการตายของศิษย์คุนหลุนคนนั้นหรือเปล่า ตัวนางเองก็มิอาจมั่นใจได้เช่นกัน
เมื่อดูเจ้าล่าเยวี่ยที่สังหารคนโดยไม่กะพริบตาระหว่างการเดินทางในเวลาหลายปีที่ผ่านมา แล้วคิดถึงการตายของซือเฟิงเฉินเมื่อหลายวันก่อน ใครจะรู้บางว่าจิ๋งจิ่วจะก่อเรื่องอะไรอีกหรือเปล่า
ยอดเขาที่นางเคยคุ้นเคยเป็นอย่างดี ในเวลานี้กลายเป็นยอดเขาแปลกหน้าไปเสียแล้ว
……
……
เมืองเจาเกอเข้าสู่ช่วงเวลากลางคืน
ดอกท้อในวัดจิ้งเจวี๋ยร่วงโรยลงจนหมดแล้ว ไฟดอกท้อที่อยู่สองข้างทางของทางเดินที่ตรงเข้าไปยังด้านในสุดของวัดยังคงสว่างอยู่
สมณะแก่รูปหนึ่งเดินตรงไปยังปลายสุดของทางเดินหิน ดูคล้ายเชื่องช้า แต่ความจริงเพียงไม่กี่
