ากันพูดคุยถึงเรื่องนี้
“จิ๋งจิ่วคนนั้นล่ะ? ไหนบอกว่าเขาร้ายกาจมากมิใช่หรือ? ได้ยินว่ายอดฝืมือของยอดเขาเหลี่ยงว่างอย่างพวกกั้วหนานซานก็ไม่ได้ได้มาเข้าร่วมงานชุมนุมเหมยฮุ่ยเพราะเขา”
“ก็แค่คุยโวมากเกินไปเท่านั้นแหละ อาศัยเพียงระยะเวลาในการบำเพ็ญพรตและสภาวะของเขา มีหรือที่เขาจะแข็งแกร่งไปกว่าศิษย์อันดับแรกของชิงซานได้?”
“ต่อให้มีความลับอะไรอยู่ แต่ฝืมือของเขามันก็แย่เกินไปหน่อยหรือเปล่า?”
การประลองวิถีพรตเริ่มขึ้นมาสืบกว่าวันแล้ว
หลังผ่านพ้นความตื่นเต้นและไม่ชินในตอนแรกสุดไป เหล่าศิษย์อัจฉริยะที่มาจากแต่ละสำนักก็เริ่มแสดงฝีมือของตัวเองออกมา
ดอกเหมยโลหิตที่อยู่บนภาพวาดมีจำนวนเยอะขึ้นเรื่อยๆ ต่อให้เป็นคนที่มีฝีมือแย่ที่สุดก็ยังมีดอกเหมยอยู่สองสามดอก ถึงแม้ดูแล้วจะน่าเศร้าไปหน่อยก็ตาม
แต่ภาพสุดท้ายยังคงว่างเปล่า มีเพียงกิ่งก้านไม่กี่ก้าน ดูแล้วช่างน่าสงสารจริงๆ
……………………………………………………………
