คนชุดดำไหนเลยจะกล้ารั้งรอ เขารีบเก็บอาวุธวิเศษ หมุนตัวหนีไป
เขากระโดนขึ้นไปกลางอากาศ เท้าเหยียบไปบนกิ่งไม้ ร่างกายหายไปทันที ไม่สนใจเรื่องจะถูกคนมาพบเห็น เตรียมบินหนีไป
ใครจะคิดบ้างว่าในชั่วขณะที่ปลายเท้าของเขากำลังจะลอยออกจากกิ่งไม้ ท้องฟ้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม
ด้านบนยอดไม้มีหมอกสีดำสายหนึ่ง ดูคล้ายรอคอยเขาอยู่ตรงนั้นมาโดยตลอด
หมอกสีดำสายหนึ่งตกลงมาบนใบหน้าเขา
เบื้องหน้าคนชุดดำพลันมืดมิด
ร่างกายเขาดิ่งร่วงลงมา ตกลงไปกองใบไม้ กลายเป็นร่างไร้ชีวิต
หมอกดำสั่นไหวเบาๆ ตามแรงลม แต่กลับไม่สลายหายไป ภายในหมอกคล้ายมีใบหน้าที่ขาวซีดอยู่ในนั้น
ลมค่อยๆ แรงขึ้น หมอกดำลงมาเดินอยู่เงียบๆ อยู่บนพื้นด้านล่าง ดูคล้ายชายหลังคาของวัดไท่ฉางหลังจากที่ถูกสายฝนชะล้าง — นั่นคือเขามังกรชางหลง[1]
หมอกดำมุดเข้าไปในรอยแตกของหน้าผา ดูแล้วคล้ายกำลังจะหายไป แต่ทันใดนั้นมันกลับบิดม้วนอย่างรุนแรงขึ้นมา
เดิมใบหน้าขาวซีดที่อยู่ในหมอกนั้นมีสีหน้าที่เฉยเมยราบเรียบ มิได้มีอารมณ์ใดๆ แต่ในเวลานี้มันกลับบิดเบี้ยวขึ้นมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธและความตกตะลึง
มือยักษ์ข้างหนึ่งไม่รู้ปรากฏขึ้นมาจากไหน…คว้าจับหมอกดำสายนั้นเอาไว้
มือยักษ์ข้างนั้นมีสีเขียว
สีเขียวที่ว่านั้นสดใหม่คล้ายกับต้นหญ้า แต่ก็ดูคล้ายศพที่เน่าเปื่อย
เห็นๆ อยู่ว่านั้นเป็นความรู้สึกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่กลับรวมเป็นหนึ่งเข้าด้วยกันบนมือยักษ์ข้างนั้
