พิมพ์บันทึกการเดินหมากออกมานับหลายพันใบ ก่อนจะถูกแย่งไปจนหมด แล้วส่งไปยังตระกูลต่างๆ
กระดานที่จิ๋งจิ่วและถงเหยียนใช้เดินหมากและตัวหมากถูกส่งกลับเข้าไปในวังวันนั้น โดยหมากทุกตัวถูกวางเอาไว้เหมือนเดิม จากนั้นใช้วิชาในการผนึกให้มันคงรูปเอาไว้ ว่ากันว่าฝ่าบาททรงทอดพระเนตรมันทั้งคืน
แม้แต่คนที่เดินไปเดินมาและพ่อค้าหาบเร่ที่มิได้สนใจอะไรในหมากล้อมก็ยังพูดคุยถึงหมากกระดานนี้อย่างสนุกสนาน เพียงแต่รายละเอียดหลายๆ อย่างถูกพูดต่อกันจนเปลี่ยนไปจากเดิม ฟังดูแล้วมหัศจรรย์ยิ่งนัก
……
……
ถงเหยียนเดินทางออกจากเมืองเจาเกอ ทิ้งการประลองวิถีพรตซึ่งเป็นรายการที่สำคัญที่สุดไป หลังกลับมายังเขาอวิ๋นเมิ่งก็เริ่มเก็บตัวบำเพ็ญเพียร ว่ากันว่าสำนักจงโจวไม่ค่อยพอใจกับเรื่องนี้
ทุกคนต่างรู้ว่าคนที่สำนักจงโจวรู้สึกไม่พอใจมิใช่ถงเหยียน หากแต่เป็นจิ๋งจิ่ว
จิ๋งจิ่วกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงอย่างแท้จริง เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเขาถูกพลิกขึ้นมาดูอีกครั้ง กลายเป็นประเด็นพูดคุยไปทั่วทุกตรอกซอกซอย
อย่างเช่นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสำนักชิงซานเหล่านั้น และเรื่องที่้เขาออกเดินทางกำจัดความชั่วนับหมื่นลี้ไปกับเจ้าล่าเยวี่ย และแน่นอนว่าย่อมต้องมีเรื่องที่เกิดขึ้นในงานชุมนุมซื่อเจี้ยนเหล่านั้นด้วย
หลายคนเพิ่งจะรู้ว่าที่แท้จิ๋งจิ่วคืออัจฉริยะทางวิถีกระบี่ที่สำนักชิงซานให้ความสำคัญ
ในฐานะที่เป็นศิษย์อันดับสามของยอดเขาเหลี่ยงว่าง ชื่อเสี
