ยหยดน้ำค้างกระจ่างใสจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่บนหมากสีขาวและสีดำ
สถานการณ์บนกระดานได้เข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว — ปล้นสดมภ์
สิ่งที่ปล้นคือความลับของการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน ในนั้นแอบซ่อนความอันตรายเอาไว้จำนวนนับไม่ถ้วน
เสื้อผ้าของทั้งสองคนเปียกชื้นเล็กน้อย แต่ทั้งคู่กลับเหมือนมิได้สังเกต พวกเขายังคงมองไปบนกระดานอย่างตั้งใจ จมดิ่งอยู่ในสมาธิ
ตัวหมากวางลงไปบนกระดานไม่หยุด ส่งเสียงดังแปะๆ ชัดเจน สิ่งที่ตามมาหลังจากนั้นก็คือเสียงฟ้าคำรามที่ดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย หมู่เขาคล้ายจะสั่นสะเทือนเพราะมัน
สายฟ้าแลบแปลบปลาบไม่หยุด ส่องสว่างใบหน้าของพวกเขาให้เห็นอย่างชัดเจน
ผิวพรรณบนใบหน้าของถงเหยียนเนียนลื่น เมื่อเปียกน้ำฝนเล็กน้อยก็ยิ่งทำให้ดูอ่อนเยาว์คล้ายเด็กทารกก็มิปาน ทว่าในดวงตากลับเต็มไปด้วยความหิวกระหายในชัยชนะและความมุ่งมั่นที่เด็ดเดี่ยว
จิ๋งจิ่วยังคงสงบนิ่งเช่นเคย สีหน้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ต่อให้เป็นการขยับที่ละเอียดเล็กที่สุดก็ยังไม่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา มองดูคล้ายรูปแกะหลักหยกขาวที่สมบูรณ์แบบ
คนอื่นมองแล้วมิได้รู้สึกอะไร แต่เจ้าล่าเยวี่ยอยู่กับจิ๋งจิ่วมาเป็นเวลานาน นางสามารถมองออกถึงสภาพจิตใจของเขาในเวลานี้ แขนเสื้อทั้งสองข้างขยับเล็กน้อย
ในตอนงานชุมนุมเฉิงเจี้ยน ขึ้นเขาเสินม่อ หรือว่าเจอกับกู้หานและกั้วหนานซานในงานชุมนุมซื่อเจี้ยนเมื่อปีที่แล้ว จิ๋งจิ่วล้วนแต่ดูเฉยเมยมิได้สนใจอะไร
แต่วันนี้เ