จว่าเหตุใดเหอจานจึงมีปฏิกิริยาที่รุนแรงถึงเพียงนี้
ถงเหยียนทำการตอบโต้ของตัวเองออกมา วางหมากขาวลงไป คล้ายมิได้คิดอะไร
หมากตานี้ก็ธรรมดาและปลอดภัยอย่างมาก
ใครจะคิดบ้างว่าเหอจานจะตะโกนออกมาอีก “นี่ยิ่งไม่มีเหตุผลเลย!”
สายตาหลายคู่มองไปที่เขา
ผู้คนไม่เข้าใจว่าเหตุใดยอดฝีมือทางวิถีหมากล้อมผู้นี้ ถึงได้มีปฏิกิริยาต่อการเดินหมากที่ธรรมดาสองตานี้ถึงเพียงนี้
ในเวลานี้ จิ๋งจิ่ววางหมากสีดำลงไปอีกเม็ด
เหอจานจ้องมองดูกระดานหมากล้อม มิได้สนใจคนที่กำลังจ้องมองตัวเองอยู่เลย เขากล่าวอย่างตกใจว่า “ยังเดินแบบนี้ได้อีกหรือ?”
หมากขาวเม็ดต่อมาของถงเหยียนวางลงไปยังอีกที่หนึ่ง
เหอจานควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่ เขาตะโกนออกมาติดต่อกันว่า “บ้าไปแล้ว! พวกเจ้าสองคนบ้าไปแล้ว!”
เขาขยับตัวไปมา ตะโกนเสียงดัง บนเขาฉีผานที่เงียบสงบ ตัวเขาดูสะดุดตาอย่างมาก
กั้วตงดึงสายตากลับมาจากเจ้าล่าเยวี่ย ก่อนจะกล่าวกับเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “ปกติเจ้าพูดมากแบบนี้หรือ?”
การส่งเสียงตะโกนโวยวายอยู่ข้างๆ เวลามีคนเล่นหมากล้อมอยู่ ย่อมต้องเป็นเรื่องที่ไม่น่าดูอย่างมาก
เหอจานไหนเลยจะไม่เข้าใจถึงเรื่องนี้ เพียงแต่วันนี้ได้มาเห็นการวางหมากเช่นนี้ เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้จริงๆ
“ก็ได้ ข้าไม่พูดแล้ว”
เขายกไหสุราขึ้นมา ก่อนจะกรอกสุราลงไปในปากอึกใหญ่
สุรากระดูกมังกรที่หาได้ยาก เมื่ออยู่ในปากเขากลับรู้สึกขมฝาด
เพราะสุราที่เขาดื่มคือสุราก
