กชิงซาน
จิ๋งจิ่วคว้าอันดับหนึ่งในการประลองหมากล้อมของงานเลี้ยงซื่อไห่
แต่ในสมุดของเจวี่ยนเหลียนเหริน เขายังคงรั้งอยู่ในอันดับท้ายๆ มิได้แข็งแกร่งพอที่จะคุกคามถงเหยียนได้ เผลอๆ อาจจะไม่มีโอกาสได้เจอถงเหยียนในการประลองด้วยซ้ำ
หลายคนต่างสงสัย เหตุใดถงเหยียนจึงต้องให้จิ๋งจิ่วดูหมากกระดานนั้น ทั้งยังกล่าวประโยคเหล่านั้นกับเขา?
เหตุใดหลังจากจิ๋งจิ่ววางหมากสีดำที่ดูเหมือนจะฉลาดเล็กน้อยลงไปในตอนสุดท้ายแล้ว เขากับมหาบัณฑิตกัวถึงได้จ้องมองอยู่นาน?
มีคนไปถามมหาบัณฑิตกัว ทว่ามหาบัณฑิตกัวเพียงแต่ยิ้มๆ มิได้ตอบอะไร
เรื่องเหล่านี้ทำให้ผู้คนเกิดการคาดเดามากมาย จินตนาการไปต่างๆ นาๆ และยิ่งเกิดความรู้สึกสนใจการประลองวิถีหมากล้อมครั้งนี้
แต่เหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้การประลองหมากล้อมครั้งนี้กลายเป็นที่จับตามองก็คือเรื่องสองเรื่องที่เกิดขึ้นล่าสุด
เรื่องแรกคือเรื่องที่ฝ่าบาทเสินหวงจะเสด็จมาทอดพระเนตรการประลองหมากล้อม
ในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยที่ผ่านมา ฝ่าบาทมักจะเสด็จออกมาในการประลองวิถีพรตซึ่งเป็นการประลองรายการสุดท้ายเท่านั้น แต่เหตุใดปีนี้พระองค์จึงเสด็จมาทอดพระเนตรการประลองหมากล้อมด้วย？
ครั้นฟังเจ้าล่าเยวี่ยบรรยายจบแล้ว จิ๋งจิ่วจึงส่ายศีรษะ ในใจพลางครุ่นคิดว่า ที่แท้การเป็นฮ่องเต้มันว่างขนาดนี้เลยหรือ?
……
……
ฝนฤดูใบไม้ผลิที่ตกติดต่อกันย่อมต้องมีช่วงเวลาหยุดพัก
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในพระราชวัง ขอบ
