ในป่าพลันมีเสียงวิหคร้อง กังวานไพเราะ เสนาะหูยิ่งนัก
ในเสียงร้องจิ๊บๆ ดอกบัวสีขาวเอนไหวตามลม เกิดเป็นควันสีขาวสายหนึ่ง ภายในควันมีคนผู้หนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นมา
นั่นคือหญิงสาวหน้าตางดงามที่สวมชุดเบาบางผู้หนึ่ง นางเริงระบำตามการสั่นไหวของกลีบดอกบัว ท่าทางอ่อนช้อยงดงาม ร่างกายอ้อนแอ้นอรชร ดวงตาแวววาว ทำให้ใจคนรู้สึกหวั่นไหว
เมื่อเห็นภาพเหล่านี้ ดวงตาของเทียนจิ้นเหรินพลันเหลือกขึ้นไป ในดวงตาสีเทาขาวเผยให้เห็นความรู้สึกหวาดกลัวเป็นยิ่งนัก
ทุกคนต่างรู้ ฉานจึคือผู้ที่มีสภาวะลึกล้ำที่สุดบนแผ่นดินเฉาเทียน
บางทีเขาอาจจะกล้าเปรียบกับฉานจึในด้านการทำนายความลับสวรรค์ แต่ในด้านสภาวะและพลัง เขารู้ว่าตนเองมิอาจเทียบอีกฝ่ายได้
แต่ฉานจึมิได้ลงมือด้วยตนเอง เพียงแต่ทิ้งฌานเอาไว้
ตอนนี้ดูเหมือนว่าฌานที่สามารถโจมตีได้ด้วยตัวเองอันนี้จะมิได้ร้ายกาจอย่างที่คิดเอาไว้
เทียนจิ้นเหรินสงบสติอารมณ์ลง เขาหยิบเอาเหรียญทองแดงที่ใช้ในราชวงศ์ก่อนหน้านี้ออกมาสิบกว่าเหรียญ ก่อนจะโปรยไปข้างหน้า
เหรียญทองแดงเหล่านั้นตกลงไปบนพื้นโคลน บางเหรียญปักตั้งลงไปบนโคลน บางเหรียญนอนหงายอยู่บนโคลน บางเหรียญกลิ้งออกไปรอบๆ
เทียนจิ้นเหรินสืบท้าวก้าวไปข้างหน้าตามเหรียญทองแดงเหล่านั้น มิได้ถูกหญิงสาวที่เริงระบำอยู่บนดอกบัวเหล่านั้นล่อลวงเอาไว้ กระทั่งพิจารณาร่างกายตรงหน้าให้เป็นโครงกระดูก[1]ก็มิได้กระทำ
ขณะที่เขาย่างก้าว เสื้อผ้าสะบัดจนเก
