ก็ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ อยู่แล้ว
เขาเคยชินกับการเริ่มคาดการณ์ตั้งแต่การเดินตาแรก ไปจนกระทั่งจบกระดาน
วิธีการเช่นนี้สุดโต่งเป็นยิ่งนัก ต้องอาศัยสมาธิที่สูงมาก แต่เหมาะสำหรับเขาซึ่งไม่เคยเรียนรู้หมากล้อมอย่างจริงจังมาก่อน
เขาย่อมต้องรู้ว่าวิธีนี้มีปัญหาอยู่เล็กน้อย เพียงแต่เมื่อก่อนไม่มีโอกาสได้รู้สึกแบบนี้
จนกระทั่งวันนี้ ในที่สุดเขาถึงได้รู้สึกถึงมัน
ปัญหาเล็กๆ ที่ว่านั้นก็คือ — การเดินหมากแบบนี้ค่อนข้างเหนื่อย
……
……
ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ
คงเหลือแต่เพียงเสียงหมากที่วางลงไปบนกระดาน
ผู้คนที่ได้ยินข่าวแล้วรุดมาชมการประลองยิ่งมีมากขึ้นทุกเรื่อยๆ คนที่มาล้วนแต่เป็นคนมีชื่อเสียงในเมืองเจาเกอ กระทั่งกั๋วกงบางคนก็ยังเดินทางมาที่นี่ด้วยตัวเอง
การประลองหมากที่ด้านนอกสวนเหมยเก่าในวันนี้จะเป็นการประลองหมากที่ถูกจดบันทึกลงไปในประวัติศาสตร์หมากล้อม
ยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งราชสำนักและชายหนุ่มผู้ที่เป็นเซียนแห่งวิถีหมาก ใครจะชนะใครจะแพ้?
หมากวางลงไป
เวลาไหลผ่านไป
แสงอาทิตย์ค่อยๆ เคลื่อนคล้อย
จิ๋งจิ่วยืนอยู่ข้างกระดาน
สายตาบางคู่มองมาทางเขาเป็นครั้งคราว ก่อนจะเลื่อนกลับไปมองกระดาน
เขาที่สวมหมวกลี่เม่าเป็นเพียงฉากหลังของการประลองครั้งนี้ ดังนั้นย่อมต้องถูกมองข้ามเป็นธรรมดา
นอกจากชายหนุ่มผู้นั้นแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าตัวเขาในเวลานี้ก็กำลังเดินหมากอยู่เช่นกัน
หมากที่เดินก็คือหมากกระดานนี้
ยืนอยู่ตลอด ย่อ
