จิ๋งจิ่วมองดูชายชรา
ชายชราผู้นี้ย่อมต้องเป็นเทียนจิ้นเหริน
เขาถูกยกย่องว่าเป็นปรมาจารย์ทำนายดวงชะตาที่เข้าใกล้วิถีแห่งสวรรค์มากที่สุด
ทว่าจิ๋งจิ่วมิได้สนใจอะไรเขาแม้เพียงนิดเดียว ถึงแม้นอีกฝ่ายจะเอ่ยถึงจิ่งหยางขึ้นมาก็ตาม
กระทั่งได้ยินคำพูดประโยคนั้น เขาถึงได้จ้องมองอีกฝ่ายตรงๆ เป็นครั้งแรก
เพราะไม่ว่านี่จะเป็นการคาดเดา หรือเป็นการแต่งเรื่องหลอกลวงจนเป็นนิสัย อีกฝ่ายก็พูดถูก
เขามิได้สนใจอะไรในโลกนี้เลย
นี่ไม่ใช่ความลับ เพียงแต่เขาไม่มีความจำเป็น และไม่มีโอกาสจะไปป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรับรู้
หลิ่วสือซุ่ยและเจ้าล่าเยวี่ยน่าจะรับรู้ได้ เพียงแต่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับจิ๋งจิ่วแตกต่างกัน จึงไม่อาจทำการยืนยันได้
เทียนจิ้นเหรินกล่าวถูกต้องในจุดนี้ นี่ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
แต่เขาก็มิได้กล่าวอะไรต่อจากคำพูดของอีกฝ่าย หากแต่ถามไปว่า “ได้ยินว่าทุกคนสามารถถามได้สามคำถาม”
พู่กันที่อยู่ในมือของเทียนจิ้นเหรินหยุดนิ่งอยู่บนกระดาษ กล่าวว่า “ถูกต้อง คำถามอะไรก็ได้”
ขณะที่พูด เขามิได้เงยหน้ามองจิ๋งจิ่ว
นี่มิได้หมายความว่าเขาไร้มารยาทแต่อย่างใด เพราะคนทั่วทั้งแผ่นดินต่างรู้ว่าดวงตาทั้งสองข้างของเขาไม่สามารถมองเห็นได้
จิ๋งจิ่วจ้องมองหน้าผากของเขา คล้ายคิดอยากจะมองเห็นอะไรบางอย่างจากรอยเหี่ยวย่นเหล่านั้น
เทียนจิ้นเหรินเองก็กำลังรอคอยอะไรบางอย่างอยู่
