ลำแสงกระบี่เหล่านั้นออกมาจากร่างกายของเขา
เส้นผมที่ถูกลมพัดลอยขึ้นมา เสื้อผ้าที่ขยับพลิ้วไหว อ่อนโยนราวกิ่งหลิว ผมแต่ละปอยดูคล้ายกระบี่
……
……
เจ้าแห่งยอดเขาชิงหรงลุกขึ้นยืน สายตาจ้องมองออกไป ในดวงตามีแววตาที่แปลกประหลาดแวบขึ้นมา แขนเสื้อสั่นเทาเล็กน้อย
ลอยตัวขึ้นไปบนอากาศได้หลายสิบจ้าง นี่มันวิชาแห่งเต๋าแบบไหนกัน?
ต่อให้ไม่มีกระบี่ แต่ผู้ฝึกกระบี่ที่มีสภาวะสูงส่งเองก็สามารถอาศัยลมหายใจกระบี่ในการเหยียบอากาศขึ้นไปได้ เหมือนอย่างที่กั้วหนานซานใช้ออกมาก่อนหน้านี้
ปัญหาคือจิ๋งจิ่วเพิ่งจะบรรลุเข้าสู่สภาวะมิประจักษ์ ก็สามารถใช้วิชาที่มีความยากระดับสูงเช่นนี้ได้อย่างนั้นหรือ?
สิ่งที่น่าตกตะลึงที่สุดก็คือความเร็วของเขาที่เร็วจนยากจะจินตนาการได้ เรียกได้ว่าเกินขอบเขตของวิชาแห่งเต๋าไปแล้ว กระทั่งทำให้คิดโยงไปถึงวิชาหลบหนีฟ้าดินของสำนักจงโจว!
……
……
จิ๋งจิ่วปรากฎกายอยู่ขึ้นตรงหน้ากู้หาน
กู้หานกำลังใช้วิชาบ่อน้ำเยือกเย็นในสารทฤดูผนึกกระบี่ของจิ๋งจิ่วอยู่ มิได้คิดถึงเลยว่าจิ๋งจิ่วจะมาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าตนเช่นนี้
มือของจิ๋งจิ่ววางลงไปบนด้ามกระบี่ ดูเหมือนเป็นการวาดกระบี่ออกไปตามขวางอย่างง่ายดาย
สองมือของกู้หานมิอาจผนึกกระบี่ของจิ๋งจิ่วต่อไปได้อีก
เสียงฉึกดังขึ้น
กระบี่เหล็กแทงทะลุร่างกายของกู้หาน
โลหิตสดๆ ทะลักออกมาจากปลายกระบี่ จากท้องฟ้าหยดลงมาสู่พื้นดิน
……
……
